கல்வி வளர்ப்போம்

சமீபத்தில் டொராண்டோவில் நடந்த பழைய மாணவர் அமைப்பின் விழாவிற்குச் சென்றிருந்தேன் இலங்கையின் இன்றைய சூழலில் பாடசாலைகளின் நிலை சற்று சிக்கலே என்று நான் கூறித்தான் அறியவேண்டுமென்பதில்லை. ஆனால், அதன் பழைய மாணவர்கள் அமைப்பு அப்பாடசாலைகளைத் தூக்கி நிறுத்தும் பொற்பணி ஏற்றது கண்டு ஒட்டுமொத்தமாய் என் உள்ளும் புறமும் ஒன்றாகப் புல்லரிக்கக் கண்டேன். அந்த உயர் நன்றி எனக்குள் ஈந்த உணர்வுகளை உங்களோடு பகிர்ந்துகொள்வதை நான் ஒரு மகத்தான கடமையாகக் கருதுகிறேன்

கல்லாதவன்

கழுத்துக்குமேல்

எதுவும் இல்லாதவன்

இல்லாமை என்பது

கல்லாமையேயன்றி

வேறில்லை காண்

o

பள்ளிப் பாடங்களால்

நம் மூளை வயல்களிலும்

பிஞ்சு மனத் தோப்புகளிலும்

அள்ளிப் பதியனிட்டு

அன்றாடம் வளர்த்தெடுக்கும்

அறிவுக் கொழுந்துகளோ

ஆயிரம் ஆயிரம்

அத்தனைக் கொழுந்துகளிலும்

அற்புதப் பசுமை காட்டும்

சொர்க்கக் கொழுந்து யாதெனில்

அது கற்பதைப் போற்றுவோம் என்ற

கற்பூரச் சிந்தனைதானே

o

எழுத்தறிவித்தவன்

இறைவனென்றால்

எழுத்தறிவிக்க

எல்லா வசதிகளையும்

அள்ளிப் பொழியும்

மேகமனக்காரன் யார்

இறைவனுக்கெல்லாம்

அவனே இறைவனென்றால்

அது மிகையாகுமா

o

பத்து ரூபாயைப்

பசியால் வாடும்

பிச்சைக்காரனுக்கு இட்டால்

அவனின்

அந்த வேளைப் பசியே அழியும்

ஆனால்

அதில் பாதியையேனும்

கல்வியின் வேர்களில்

உரமாய் ஊட்டினால்

உலகில் பிச்சைக்காரர்களே

இல்லா வாழ்வல்லவா மலரும்

o

உணவு தந்தால் வாய் திறக்கும்

ஓசை தந்தால் செவி திறக்கும்

கல்வி தந்தால்தானே

நம் கண் திறக்கும்

தாய்க்குச் சோறிடுவதும்

கல்விக்கு நீரிடுவதும்

வேறு வேறு என்றாகுமா

கல்வி வளர்க்காத

செல்வமும் வீரமும்

கடலில் வீசிய

உப்பென்று ஆகாதா

.

ஒரு தந்தை தாயாவதில்லை

அந்தத் தாயும் முற்றாய்

ஒரு தந்தையாவதென்பது

நிகழ்வதில்லை

ஆனால்

நம் பாடசாலைகளைப்

பாருங்கள்

பண்பினை ஊட்டுவதில்

பொன்னழகுத் தாயாய் - நல்ல

அறிவினைப் புகட்டுவதில்

பேரருள் தந்தையாய் - நம்முன்

ஓங்கி உயர்ந்தல்லவா கிடக்கிறது

o

பழைய மாணவனே

ஒரு பள்ளியின் அழியாச் சொத்து

அவன்தான்

அந்தப் பழைய கூடத்தைப்

பள்ளிக்கூடம் என்று

அழைக்கக் கிடைக்கின்ற

அற்புதச் சான்று

அவனை

அள்ளித்தராவிடில்

அது பள்ளியென்று ஆகுமா

o

பழைய மாணவர்கள்

ஒன்றாய்க் கூடி

விம்மும் நன்றிப் பெருக்கோடு

தம் பள்ளிக்கு விழா எடுக்கும்

வைரப் பொழுதுகளிலெல்லாம்

ஆயிரமாயிரமாய்ப் பொருளிறைத்துத்

தம் பள்ளியை

இமாலய வெள்ளிப் பனிமலைக்கு

உயர்த்திச் சிரிக்கும் அந்த

உத்தமப் பொழுதுகளிலெல்லாம்

என் உள்ளம்

சீனிக் கண்ணீரில் நீந்திச்

சத்தேறி மிளிர்கிறது

o

நம் வாழ்க்கை வளர

நல்ல சந்ததி தழைக்க

இந்த ஒட்டுமொத்த உலகமும்

ஒன்றாய் உயர

அந்தக் கல்வியின்

விரிந்த மடிகளில்

கணக்கற்றுத் தினந்தோறும்

நாம் அள்ளியள்ளிக் குவிப்போம்

நல்ல

நன்றியின் பெருமை தரும்

வீர மதர்ப்போடு

நாம் அள்ளியள்ளி இறைப்போம்

நன்றி

* (செப்டம்பர் 2002)

ஆயிரம் தீவுகள்

கனடாவின் கிழக்கில், கனடாவுக்கும் அமெரிக்காவுக்கும் இடையில் செயிண்ட் லாரன்ஸ் என்ற அழகிய நதி எல்லையாய் அமைந்திருக்கிறது. சுத்தமான குடிநீருடன் அகன்று நீண்ட இந்த நதியின் 50 மைல் தூரத்திற்கு 1865 தீவுகள் அமைந்து பேரழகினைச் சொரிகின்றன.

ஆரம்பத்தில் ஏகப்பட்டத் தீவுகளை ஒரே இடத்தில் கண்ட அதிசயத்தில் ஒரு பிரஞ்சுக்காரர் அவசரமாய் இட்ட பெயர்தான் இந்த ஆயிரம் தீவுகள். அவற்றைக் கண்டுவந்த அதே இரவு என் ஆனந்தத்தில் எழுதிய கவிதையே இது.

வரம் தரும் தேவதை

வாரி வாரி இறைத்த

வைரமணித் தொட்டில்களோ

வசந்தங்கள் தாலாட்ட

யௌவனம் ததும்ப

நனைந்து நனைந்து

மிதக்கும்

நந்தவனங்களோ

வனப்புகள் புடைசூழ

மாலை வெயில் மஞ்சள் பூசி

நீராடி நாணுகின்ற

தங்கத் தாமரைகளோ

நிச்சயப் படுத்திய

அழகுப் போட்டிக்கு

அணி வகுத்த கன்னியரோ

தீர்வுக்குத் திணறித்

தப்பியோடிய தலைவனைத்

தேடித்தான் நிற்கிறீரோ

அடடா...

பொழியும் அழகினில்

மூழ்கி மூழ்கியே

நானும்

சிலிர்ப்புக்குள்

சிக்கிக்கொண்டேன்

பறவைகள் மாநாட்டை

வேடந்தாங்கலில் கண்டேன்

பூக்களின் மாநாட்டை

ஊட்டியில் கண்டேன்

அருவிகளின் மாநாட்டைக்

குற்றாலத்தில் கண்டேன்

தீவுகளின் மாநாட்டை

முதன் முதலில்

இங்குதான் காண்கிறேன்

இயற்கையே...

என்றென்றும் உனக்கு என்

முதல் வணக்கம்

தீவுகளை இணைக்கும்

சின்னஞ்சிறு பாலம்

இங்குமட்டுமே

என்றறிந்தபோது...

விலகி விலகி

என்றும்

வீணாகிப் போகும்

நம் மனிதமனங்களையும்

இணைத்துப் போடப்

புதுப் பாலங்கள் வாராதோ

என்ற

ஏக்கம் எழுந்தது

நதியால்

தீவுகளுக்குப் பெருமையா

தீவுகளால்

நதிக்கு மகுடமா

என்றொரு

பட்டிமன்றமே நடத்தலாம்

அப்படியோர் அழகு

அந்த லாரன்ஸ் நதிக்கு

ஓடாத ஓடங்களாய்

எங்கெங்கும்

தீவுகள்... தீவுகள்...

அவற்றில்

ஓடிப்போய் நின்று...

ஓஹோ வென்று

உச்சக்குரலெழுப்ப

உள்ளம் மனுப்போடுகிறது

சிற்றோடைக் கரைகளில்

சின்னஞ்சிறு பருவத்தில்

காகிதக் கப்பல் விட்டுக்

களித்த நாட்களை

மனம் இன்று

ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறது

எந்தச் சிறுவனின்

அற்புத விளையாட்டோ

இந்தத் தீவுகளின்

சுந்தர ஊர்வலம்?

திசைகளெங்கும் பரவித்

திளைத்தோங்கிய

தீவுகளே...  தீவுகளே...

நீங்கள்

நீராடி முடித்ததும்

மெல்ல எழுந்து

என்முன்

நடக்கத் துவங்கிவிடுவீர்களோ...

காத்திருக்கவா

நானிந்த நதிக்கரையில்?

* (ஆகஸ்ட் 2000)