12 இருட்டு பேசுகிறது


நான் இருட்டு
கொஞ்சம் ஊடுருவிப் பாருங்கள்
நானே நிஜம்
வெளிச்சம் விருந்தாளி
நானே நிரந்தரம்

புலன்கள் ஐந்து
அவற்றுள் ஒற்றைப்புலனே
வெளிச்சத்தின் அடிமை
அந்த விழிகளும் என்னில் மட்டுமே
கனவுகள் காண்கின்றன
கனவுகளே உங்களின்
சத்தியப் பண்புகளைச் சொல்கின்றன

உங்களின் சரியான முகவரி
உங்கள் கனவுகளில்தான்
பொறிக்கப் பட்டிருக்கிறது

வெளிச்சம் உங்களைப் பொய்யுடன்
பிணைத்துக் கட்டுகிறது
வெளிச்சம் பொய்களின் கூடாரம்
இருட்டே உண்மையின் தீர்மானத் தளம்

என்றாவது உங்களை
வெளிச்சத்தில் பார்த்திருக்கிறீர்களா
இருட்டில்தானே நீங்கள் தெரிவீர்கள்
வெளிச்சத்தில் உங்களுக்கு தினம் ஒரு முகம்
இருட்டில் உங்களுக்கு ஒரே முகம்
வெளிச்சத்தில் நாளும் நிறம்மாறுகிறீர்கள்
இருட்டில்தான் நீங்கள் நீங்களாகவே இருக்கிறீர்கள்
வெளிச்சம் பொய் இருட்டே நிஜம்

வெளிச்சம் துயரம் இருட்டே சந்தோஷம்
வெளிச்சம் அரக்கன் இருட்டே உங்கள் தாய்
நிறைய அழுகை மனிதனுக்குச் சொந்தம்
அவை அனைத்தும்
வெளிச்சம் உங்களுக்குத் தந்த விசங்கள்
அத்தனைக் கண்ணீரையும் கொட்டித்தீர்க்க
இருட்டே உங்களுக்கு மடி வார்க்கிறது

கரு எங்கே உதிக்கிறது
விதை எங்கே முளைக்கிறது
உயிர்கள் அத்தனைக்கும் மூலம் இருட்டுதானே

வெளிச்சம் வேசம்
வெளிச்சத்தில் சொல்லப்பட்ட
கதைகள்தாம் இருட்டை பயமென்று பிதற்றுகிறது
கருப்பையில் பயந்தீரா வெளிவந்து அழுதீரா
இருட்டா உங்களுக்குப் பயம் சொல்லித்தந்தது
வெளிச்சம் கவலைகளின் தொழிற்சாலை
இருட்டு உங்களின் சத்தியமான வாழ்க்கை

புறக்கண் என்றேனும் எவரின் நிஜத்தையும்
உங்களுக்குக் காட்டி இருக்கிறதா
சொல்லுங்களேன்
பாசமென்பது பெத்தவளின் முகமா
அவள் அரவணைப்பா
காதல் தந்தது காதலியின் வெளியழகா
அவள் உள்ளழகா
நிம்மதிச் சொத்து உருவங்களாலா
உள்ளங்களாலா

யோசித்துப் பாருங்கள்
இருட்டையே நீங்கள் காதலிக்கிறீர்கள்
வெளிச்சத்தை வெறுக்கிறீர்கள்

வெளிச்சம் இதயத்தை மதிப்பதில்லை
இருட்டு உருவத்தை மதிப்பதில்லை
தினம் தினம் வெளிச்சம் உங்களை
ஏமாற்றுகிறது

தவறாக எண்ணாதீர்கள்
இருட்டு வெளிச்சத்தைக் கண்டு
ஓடி ஒளிவதில்லை
வெளிச்சத்துக்கும் வாழ்க்கை தருகிறது
வெளிச்சம் இல்லாமல் இருட்டு இருக்கும்
இருட்டே இல்லாமல்
வெளிச்சம் எங்கே இருக்கும்

பூமி இருட்டு நிலா இருட்டு
கோள்களெல்லாம் இருட்டு பிரபஞ்சமே இருட்டு
உயிர்கள் அத்தனையும் இருட்டின் துகள்கள்
இருட்டே நிஜம் வெளிச்சம் பொய்
மெரினா
தமிழ்நாட்டின்
அரசியல் போதிமரம்

புத்தன்வரக் காணவில்லை
ஆனாலும்
புத்திவரக் காண்கிறோமோ


காற்று
வாங்கப்போகும் இடத்தில்
கல்லறைகள்

ஏன்?

செத்தும் அகலாத
புழுக்கத்தோடு
அரசியல் தலைகள்
இங்கே அடக்கம்

தலைகள் ஏதும் வழிநடத்தாமல்
தங்கத்தமிழ் எழுச்சி மக்களின்
தரமிகுபோராட்டம்
இந்தக் கல்லறையைச்
சுத்தப்படுத்தியது

ஆனால்
தடால் தடியடியால்
தறுதலையோடு நடுத்தலை
மீண்டும் இதை
அசுத்தப்படுத்தியது

எண்ணையைக் கொட்டி
கடல்வளம் அழிக்கும்
வணிகக் கப்பல்கள்
மெரினாவில்
கேட்க வாயற்றவை
சமாதிகள் மட்டுமல்ல
நடமாடும் சமாதிகளும்தான்
என்று நிரூபிக்கின்றன

எத்தனையோ குரல்களையும்
எண்ணற்ற கூக்குரல்களையும்
கேட்டவண்ணம்
பரந்து விரிந்து
அலைவீசிக் கிடக்கிறது
மெரினா

இன்றுவரை
இங்கே நடந்த கூட்டங்கள்
குவிந்த மக்கள்
மணல் எண்ணிக்கையை
என்றோ மூழ்கடித்த
சாதனை

இன்றெல்லாம்...

மெரினா
தமிழ்நாட்டின்
அரசியல் போதிமரம்

புத்தன்வரக் காணவில்லை
ஆனாலும்
புத்திவரக் காண்கிறோமோ
இந்நொடி உனைக்காண
ஏதோவொன்று
உள்ளிருந்து
துடியாய்த்துடிக்கிறது
கொஞ்சும் தமிழோடும்
குழையும் இதழோடும்
உயிரே உயிரே
காலங்கள்
தன் திருப்பங்களோடு
தொடர்ந்து
பயணித்துக்கொண்டேதான்
இருக்கிறது
நிகழாத நிகழ்வெல்லாம்
நிகழ்த்திக் கொண்டேதான்
இருக்கிறது
ஆனாலும்
யாதொரு மாற்றமும் இல்லை
கண்ணுக்குள் உயிராக
உயிருக்குள் கண்ணாக
நீ
தித்திக்கத் தித்திக்கச்
செவிக்குள் கரும்பாய்
அடியே என் பாவாய்
உன்
கண்களும் காந்தமும்
தமிழும் தகிப்பும்
ஆழமாக பதிந்த
சொர்க்கத்தின் சொர்க்கங்கள்
வந்தால் தருவேன்
நயாகராவாக
வந்ததும்
சட்டென்று கேட்டுவிடாதே
கேட்கும் முன் கொடுக்காவிட்டால்
உனக்கான என் உணர்வுகள்
வெறும் சொத்தைகள்
களவாடப்பட்ட கனவா
நீ
ஆனால்
கனவு எப்படி
களவுபோகும்
களவுபோக வழியற்ற
என் கனவே
உயிரும் உயிரும் உயிர்க்கும்
நம் கனவுகளின் திருவிழா
எப்படியும் பூக்கும்
காதலிக்கிறேன் உன்னை எப்போதும்
நாயக்கட்டு பேயக்கட்டு
         பீட்டாவுக்குப் பாடைகட்டு
நாட்டுடமை பாடிக்கிட்டு
        நடக்கட்டும்டா ஜல்லிக்கட்டு

ஓட்டப்போட்ட எம்பிசீட்டு
       ஒடச்சுப்போட்ட முட்டபல்பு
ஆறப்போட்டு ஆறப்போட்டு
       அமுக்குறாண்டா வெத்துவேட்டு

அடக்கிப்போட்டு முடக்கிப்போட்டு
       அட்டூழியம் யாரைக்கேட்டு
ஒண்ணுகூடு சுத்துப்பட்டு
       ஒசத்திப்பாடு உரிமைப்பாட்டு

ஊரைக்கூட்டு உலகைக்கூட்டு
       ஊர்வலமா கோசங்கட்டு
மறத்தமிழன் வீர்ங்கேட்டு
       மறுபடியும் ஜல்லிக்கட்டு
இது
ஸ்பெயினின்
கொலைக்களம் அல்ல
எருதுகளின் 
விருது மேடை
திருமணம் என்பது
ஓர் ஒப்பந்தம்

சொர்க்கத்தை
மண்ணில் காணவும்
நரகத்தை
நாட்களிலிருந்தும்
நெஞ்சினின்றும்
விலக்கிவைக்கவும்


திருமணம் என்பது
ஓர் ஒப்பந்தம்

இதயங்களின் ஈர்ப்புகளிலோ
இதழ்களின் தவிப்புகளிலோ
இன்பமாய் வாழ
இனிமையாய் வாழ

திருமணம் என்பது
ஓர் ஒப்பந்தம்

நரகத்தை
மண்ணில் கண்டுவிட்டால்
சொர்க்கம்
நாட்களிலிருந்தும் நெஞ்சினின்றும்
விலகிப் போய்விட்டால்
ஒப்பந்தம் என்பது
தானே முறிந்து
அதன் தலை தொங்கிவிடுகிறது

திருமணம்
சொர்க்கத்தில்
நிச்சயக்கப்பட்டதல்ல

ஏனெனில்
கண்ணில் காணும்
இத்தனை நரகத்தையும்
சொர்க்கமா
நிச்சயித்திருக்க முடியும்

திருமணம் என்பது
ஆயிரம் காலத்துப் பயிர்
என்பதும் பிழை

இன்பத்தின் ஆயுள்
எத்தனை எத்தனை மணநிலங்களில்
காய்ந்து கருகி உதிர்ந்து
சாம்பலாய்க் கிடக்கின்றன

திருமணம் என்பது
ஓர் ஒப்பந்தம்

நீ விரும்புகிறாய்
நான் விரும்புகிறேன்
இதோ சொர்க்கம்

நீ வெறுக்கிறாய்
நான் வெறுக்கிறேன்
அது நரகமல்லவா

இந்த வாழ்க்கை
ஒரே ஒரு முறைதான்
அதை
வாழாமல் போனால்
போனதுதான்

இந்த உயிர்
எந்த உத்திரவாதத்திற்கும்
கட்டுப்படுமா

வருடங்களா நாட்களா
நிமிடங்களா நொடிகளா
சொல்லமுடியுமா

இதனுள்
மல்யுத்தம் வேண்டுமா
கயிறிழுத்தல் வேண்டுமா
துரோகங்கள் வேண்டுமா
காயங்கள் வேண்டுமா
கண்ணீரில்
கரைதல்தான் வேண்டுமா

அன்பு அல்லவா
வேண்டும்
காதல் அல்லவா
வேண்டும்

காதல் என்பது
ஓர் அற்புதப் பயிர்

இறுக்கிக் கட்டும்
கட்டுகளுக்குள்
காதல்
காந்துபோய்விடுகிறது

அன்பில் கட்டும்
நட்பில் கட்டும்
ஈர்ப்பில் கட்டும்
பிணைப்புக் கட்டுகளுக்குள்
காதல் செழித்து வளரும்
கல்யாணம் நீடித்து நிற்கும்

திருமணம் என்பது
ஓர் ஒப்பந்தம்
20161206 முகநூல்


எத்தனைதான் போராடினாலும் இத்தனை உயரம் வரமுடியுமா?
அவமானங்களை நிரந்தரமாகத் திருப்பிக் கொடுத்த நெஞ்சுரமும் வைராக்கியமும் உச்சம்!
பாறையிலும் முளைக்கலாம் பயிர்
நெருப்பில் முளைக்க முடியுமா?
ஜெ ஒரு வரலாறு!
அஞ்சலிகள்!

*

விவசாகிகளையும் கொன்னாச்சு 
பொங்கலையும் பொசுக்கியாச்சு. 

இனி என்ன 
கார்ப்பரேட் கொண்டாட்ட தினங்களை அறிவித்து 
அரசு விடுமுறை தரப்போவதுதான் மீதம்!

*


காதலி என்பவள் ஆயிரம் ரூபாய் நோட்டு மாதிரி. ஒருநாள் ஒன்றும் இல்லாமல் போய்விடுவாள்
ஆசைப்படும் பெண் என்பவள் 2000 ரூபாய் நோட்டு மாதிரி. பயன்படுத்தவே முடியாது
மனைவி என்பவள் 100 ரூபாய் நோட்டு மாதிரி. பாக்க அலட்சியமா தெரியும் ஆனால் எப்பவும் எல்லாத்துக்கும் அவள்தான் உத்திரவாதம்

*

மதம் என்பது வாழ்வைச் சரிசெய்ய வந்த சட்டங்கள் போன்றவை. சட்டங்கள் ஏழைகளுக்குப் பாதுகாப்பைத் தரவேண்டும். பெரும்பாலும் சட்டங்களை யார் வளைப்பார்கள்? அரசியல் வாதிகளும் அதிகாரவர்க்கமும்தானே? அதைக் கொண்டு யாரை அடக்குவார்கள்? ஏழைகளைத்தானே?
குற்றம் சட்டத்தின் மீதா அல்லது அரசியல் அதிகார துர்பிரயோகத்தின் மீதா என்று சிந்தித்துக்கொள்ளுங்கள்.

*
எந்த மதமும் அந்த மதத்தினரால் சரியாகப் புரிந்துகொள்ளப் படாததாய் இருக்கிறது.
எந்த மதமும் அடுத்த மதத்தினரால் புரிந்துகொள்ளவே முயற்சி செய்யக்கூடாது என்ற எண்ணங்களைக் கொண்டிருக்கிறது.
எந்த மதமும் பகுத்தறிவாளர்கள் என்று சொல்லிக்கொள்பவர்களால் தவறான பொருள் கூறப்படுவதாய் இருக்கிறது.
இவை அத்தனைக்குமே காரணம், மனிதர்களின் அறியாமைகளும் விகாரங்களும்தான்.

*
இந்துக்கள் எல்லோரும் தீவிரவாதிகள் என்றால் இந்தியா என்றோ அழிந்துபோயிருக்கும்
கிருத்தவர்கள் எல்லோரும் தீவிரவாதிகள் என்றால் யூதம் என்றோ தீய்ந்துபோயிருக்கும்
முஸ்லிம்கள் எல்லோரும் தீவிரவாதிகள் என்றால் உலகம் என்றோ அழிந்துபோயிருக்கும்
தீவிரவாதம் லாபநோக்குடைய வியாபாரம்
வல்லரசுகள் நல்ல வியாபாரிகள்
தீவிரவாதத்தை உருவாக்கிச் சந்தைக்குக் கொண்டுவராவிட்டால் வல்லரசுகளின் பிழைப்பு நாறிப்போகும்
தீவிரவாதத்தை வல்லரசுகள் விரும்புவதைப் போல உலக மக்கள் யாவரும் விரும்பிவிட்டால் ஜீவராசிகளே மண்ணில் இல்லாதொழியும்
தீவிரவாதம் வெறுக்கும்
மக்களைப் போற்றுவோம்
தீவிரவாதம் உருவாக்கும்
அரசுகளைத் தூற்றுவோம்

*

காந்தி சிரிக்கின்றார்
மக்கள் அழுகிறார்கள்
கையில் 500 1000

*
திருமணம் ஓர் அழகான பந்தம். 
அது தீப்பந்தமாய் ஆகிவிடாதவரை 
அந்த அழகான பந்தத்திற்கு 
நிகரான பந்தமே இல்லை!

*

Kasinathan Annamalai நீங்கள் அவ்வளவுதான், அவ்வளவு தான்,என்று
சொல்வது,மிக சாதாரணமான வார்த்தையாக
படுகிறது,திருமண பந்தம் என்பது,சாதரணமல்ல!
கூடிப்பேசிமுடிவெடுத்து,வாழ வைக்கவேண்டும்,
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
உண்மை. கூடிப்பேசி வாழவைக்க வேண்டும். பெற்றோர்கள், உறவினர்கள், நண்பர்கள் எல்லோரும் சேர்ந்து சமரசம் செய்து சேர்ந்து வாழ வழி வகுக்க வேண்டும். சில கால அவகாசம் தந்து முடிவு மாறுகிறதா என்று பார்க்க வேண்டும்.
ஆனால் சேர்ந்து வாழ இயலாதவர்களை பொருந்தாதவர்களை சமரசம் செய்கிறேன் என்ற பெயரில் கொடுமைப் படுத்தக் கூடாது.
முயற்சிகளை நீங்கள் எடுக்கவேண்டும். முடிவை அவர்கள் கையில் விட்டுவிடவேண்டும். வாழப் போகிறவர்கள் அவர்கள்தானே?

*

கலிஃபோர்னியா கவியரங்கில்...

நான் கனடாவிலிருந்து வந்திருக்கிறேன். எனக்கொரு வழக்கம். நான் எங்கு சென்றாலும் சென்ற இடத்து அழகினை என் உயிர்முட்டப் பருகி உணர்வு பொங்கப் பாடி மெல்லக் கூத்தாடி மகிழ்வேன்

கலிஃபோர்னியா என்னை வெகுவாகக் கவர்ந்தது. பொற்பட்டுச் சிறகசைக்கும் பட்டாம் பூச்சியாய் என் இதயக் கொடியில் வந்து சிலிர்ப்பாய் அமர்ந்தது. பாடினேன் அதற்கொரு பாட்டு - இங்கு அதைப் பாட வந்தேன் உள்வெளிகள் பூத்து

இந்தக் கவிதை வல்லினம் மிகக்கொண்டு இசைகூட்டிச் செய்யப்பட்ட சந்தக் கவிதை.

தொடர் எதுகைகள் கோத்து இதயத்தில் மகிழ்ச்சித் தாளம் எழ கவனமாய் உருவாக்கப்பட்ட கடினமான நடை - ஆனாலும் எளிமையான தமிழ்


அடடா அடடா கலிஃபோர்னியா
அமெரிக்க மண்ணின் எழில்ராணியா
அழகோ அழகு கலிஃபோர்னியா

வட்ட வட்ட நிலவைத் தொட்டுத்தொட்டுப் பேசும்
உச்சி மலைத்தொடரும் உண்டு
எட்டி எட்டிப் பார்க்க தட்டுப்படா அடியில்
வெத்துப் பள்ளத்தாக்கும் உண்டு

நட்ட நடு வானை முத்தமிட்டு ஆடும்
நெட்டை மரக்காடும் உண்டு
தொட்டுத் தொட்டுக் கரையில் கட்டுக்கதை எழுதும்
சிட்டு அலைக்கடலும் உண்டு

அடடா அடடா கலிஃபோர்னியா
அமெரிக்க மண்ணின் எழில்ராணியா
அழகோ அழகு கலிஃபோர்னியா

சுட்டுச் சுட்டு எரிக்கும் பொட்டில் அனல்தெறிக்கும்
பொட்டல் வெளிப் பாலையும் உண்டு  
மொட்டு விட்டுப் பூத்து வெட்டுங்குளிர் கோத்து
கொட்டும் பனித்தூறலும் உண்டு

நெட்டி கிட்டி முறித்து தட்டுத் தடுமாறி
கெட்ட நில நடுக்கமும் உண்டு
வெட்டி வெட்டி எடுக்க கொட்டிக்கொட்டிக் கொடுத்த
கட்டித் தங்கச் சுரங்கமும் உண்டு

அடடா அடடா கலிஃபோர்னியா
அமெரிக்க மண்ணின் எழில்ராணியா
அழகோ அழகு கலிஃபோர்னியா

விட்டு விட்டு மேகம் கொட்டிக்கொட்டிப் போகும்
பச்சை வயல் வெளியும் உண்டு
எட்டி எட்டிப் பார்த்து விட்டுவிட்டுக் குமுறும்
வெள்ளை எரி மலையும் உண்டு

பட்டுச் சிட்டுப் போல மெட்டுக்கட்டித் தாளம்
இட்டுச் செல்லும் நதிகளும் உண்டு
தட்டித் தட்டி உலகைக் கட்டிக்கட்டி ஆள
விட்ட கணிப்பொறியும் உண்டு

அடடா அடடா கலிஃபோர்னியா
அமெரிக்க மண்ணின் எழில்ராணியா
அழகோ அழகு கலிஃபோர்னியா

எட்டுப் பத்து மாடி கட்டித்தரும் வலிமை
கிட்டித் தரும் செல்வமும் உண்டு
கட்டுக் கட்டு நோட்டுகள் கொட்டிக்கொட்டிக் கொடுத்தும்
வட்டி கட்டும் செலவும் உண்டு

சொட்டுச் சொட்டுத் தேனாய் பட்டுப்பட்டுக் கவிதை
இட்டுத்தர நானும் உண்டு
தட்டித் தட்டிக் கைகள் கெட்டிமேளச் சத்தம்
கொட்டித்தர நீங்களும் உண்டு

அடடா அடடா கலிஃபோர்னியா
அமெரிக்க மண்ணின் எழில்ராணியா
அழகோ அழகு கலிஃபோர்னியா
பாரதியும் இஸ்லாமும் - Nov 29, 2016 by மாலன்

“மாரியம்மனிலிருந்து மகாவிஷ்ணு வரை எல்லாக் கடவுள்கள் மீதும் பாடல்கள் எழுதுகிறார். வேதத்தைப் புகழ்கிறார். உபநிஷதங்களின் அடிப்படையில் புதுக் கவிதை படைக்கிறார். கீதையை மொழி பெயர்க்கிறார். ஒருவேளை பாரதியார் என்னைப் போல இந்துத்வா ஆளோ? இஸ்லாம் பற்றி என்ன சொல்கிறார் ‘உங்க’ பாரதியார்?” என்று வம்பளக்க வந்தார் என் பக்கத்து வீட்டுக்காரர். ஞாயிற்றுக் கிழமை பிற்பகல் நேரம். தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் போரடிக்கத் துவங்கியிருக்க வேண்டும். வம்புக்கு அலையும் அவர் என் வாயைக் கிளற வந்திருந்தார்.
“சொல்கிறேன், சொல்கிறேன். ஆனால் சொன்னால், அதை உம்மால் தாங்க முடியுமா என்றுதான் எனக்குக் கவலை”
“அப்படி என்ன ஐயா அதிர்ச்சி கொடுக்கப்போகிறீர்?”
“சொல்லட்டுமா? சொல்வதைக் கேட்டுவிட்டு, என்னைத் திட்டினால் கூட பரவாயில்லை. பாரதியைத் திட்டினால் பார்த்துக் கொண்டு இருக்க மாட்டேன்”
“சும்மா பூச்சி காட்டாதீரும். சொல்லும் அதையும்தான் கேட்போம்”
“நீங்கள் தினமும் பூஜை செய்து, விழுந்து கும்பிடுகிறீர்களே, அந்தக் கடவுள், அல்லாதான் என்கிறார்” என்றேன். என் இந்து நண்பர் முகத்தை சுருக்கினார். கோபத்தை வெளிக்காட்டிக் கொள்ளாமல், “என்ன சொன்னீர் மறுபடி சொல்லும்” என்றார்.
“பிரம்மம், பிரம்மம் என்று நீங்கள், அதாவது இந்துக்கள், சொல்கிறீர்களே அந்த பிரம்மம் அல்லா என்கிறார் பாரதியார்.”
“நிஜமாவா? இல்லை நீர் கயிறு திரிக்கிறீரா?”
நான் என் மேஜை மீதிருந்த தராசு என்ற புத்தகத்தை எடுத்து வாசிக்க ஆரம்பித்தேன். அது பாரதியார் எழுதிய நூல்களில் ஒன்று:
நேற்று பட்டணத்திலிருந்து ஒரு சாமியார் நம்ம கடைக்கு வந்திருந்தார். அவர் சொன்னார்: ஹிந்துக்களுடைய வேதம் மிகவும் பழமையானது. அதிலும் நம்ம குரானைப் போல அல்லாவைத்தான் புகழ்ந்து பேசுகிறது. ஆனால் அல்லா என்கிறதற்கு அவர்களுடைய பாஷையிலே ப்ரஹ்ம என்கிறார்கள். அதில் ரிஷிகள் என்று பாடினவர்கள் அல்லாவினுடைய உண்மையை அறிந்தவர்கள் ”
பக்கத்து வீட்டுக்காரர் புத்தகத்தை வாங்கிப்பார்த்தார். “இது பாரதியாரின் ஒரு பாத்திரத்தின் கூற்று. இதை எப்படி பாரதியின் கூற்றாக எடுத்துக் கொள்ள முடியும்?” என்று கேள்வி போட்டார். என்னை மடக்கி விட்டதாக அவருக்கு ஒரு பூரிப்பு.
“சரி, உமது திருப்திக்கு அப்படியே வைத்துக் கொள்ளும். ஆனால், அவர் இறப்பதற்கு சில மாதங்களுக்கு முன் எழுதிய முகம்மதிய ஸ்திரீகளின் நிலமை என்ற கட்டுரையில், ‘பரமாத்மாவான அல்லாஹீத்த ஆலா அருள் புரிவாராக’ என்று எழுதியிருக்கிறார். அது மட்டுமல்ல, இன்னொரு இடத்தில் இந்தியாவில் உள்ள இந்துக்கள் அக்பரை பூஜிக்க வேண்டும் என்று சொல்லியிருக்கிறாரே அதற்கு என்ன சொல்கிறீர்? ”
“இது என்ன புதுக் கதை?”
“இது கதை அல்ல. கதை போன்ற நடையில் எழுதப்பட்ட கட்டுரைகளில் சொல்லப்படுவதையே பாத்திரத்தின் கூற்று என்று தள்ளிவிடுகிற ஆள் நீங்கள். அதனால் பாரதியாரின் கட்டுரை ஒன்றிலிருந்து வாசித்துக் காட்டுகிறேன். அதை நீர் அவருடைய கூற்று அல்ல என்று மறுக்க முடியாது.”
“படியுமேன். கேட்போம்”
“நமது நாட்டில் தோன்றி நமது நன்மைக்குப் பாடுபட்ட மகான்களை எல்லோரும் ஒன்று சேர்ந்து பூஜிப்பதே நமது கடமை. இதை நாமெல்லோரும் நமது முகமதிய சகோதரர்களுக்குக் காரியத்தில் காட்ட, அக்பர் போன்ற மகமதிய மகான்களின் உற்சவத்தைக் கொண்டாட வேண்டும்”
“மதங்களிடையே சமரசம் நிலவ வேண்டும் என்ற கருத்தில் இதை சொல்லியிருப்பார். அக்பரை அவர் குறிப்பிட்டிருப்பதே அதற்குச் சான்று. அவர் இந்துக்களோடு நட்புப் பாரட்டியவர் அல்லவா?”
” ‘மகமதிய சாஸ்திரங்களைப் படித்தால் இந்துக்களுக்கு அறிவு விசாலப்படும்’ என்கிறார் பாரதியார். அதையாவது நம்புவீரா?”
“நீர் சொல்வதைப் பார்த்தால் கைவசம் ஆதாரம் வைத்திருக்கிறீர் என்று நினைக்கிறேன். எங்கே எடுத்து விடும் பார்ப்போம்”
நான் படித்துக் காட்டினேன்: “… எல்லா வித்தைகளும் கலந்தால்தான் தேசத்தினுடைய ஞானம் பரிமளிக்கும் கலந்தால் பொது இன்பம் ஒன்றை ஒன்று கடித்தால் இரண்டுக்கும் நாசம் முகமதிய சாஸ்திரங்களைக் கற்றுக் கொண்டால் ஹிந்துக்களுக்கு அறிவு விசாலப்படும்.”
“அதையெல்லாம் பாரதியார் படித்திருக்கிறாரா?”
“படித்திருக்கிறார் என்பது மட்டுமல்ல. அவற்றைப் பற்றி சரளமாக, தெளிவாகப் பேசுகிறார். மதங்கள் பற்றிய கட்டுரைகளில் மட்டும் அல்ல, அரசியல் பேசும் போதல்ல, பொது விஷயங்கள் பேசும் போது கூட அவற்றைக் குறிபிடுகிறார். நம்பிக்கையே காமதேனு என்ற தலைப்பில் அவர் எழுதியிருப்பதைப் படியுங்கள். முகமது நபியின் வாழ்க்கை சரித்திரத்தை இத்தனை சுருக்கமாக தெளிவாக இஸ்லாமியர் அல்லாத இன்னொருவர் எழுத முடியுமா என்று வியந்து போவீர்:
“பழைய பொய்ச் சிலைகளின் வணக்கத்தை ஒழித்து எங்கும் வியாபித்து நிற்கும் பிரம்மத்தையே தொழ வேண்டும் என்று முகமது நபி அலகிவஸ்லாம் அவர்கள் ஒரு புதிய மதம் உண்டாக்கினார் என்ற கோபத்தால், குராயிஷ் கூட்டத்தார் அவருடைய சிஷ்யர்களைப் பயமுறுத்தியும், கொலை செய்தும் அடக்கிவிட்டு நபியையும் கொல்ல வேண்டுமென்ற சதி செய்து கொண்டிருக்கையிலே அந்த மகான் மெக்கா நகரத்திலிருந்து தப்பி மெடீனா நகரத்திற்குச் செல்லும் போது, பின்னே அவரைப் பிடிக்கும் பொருட்டாகக் குராயிஷ் குதிரைப்படைத் துரத்திக் கொண்டு வந்தது. நபியானவர் தம்மோடு வந்த ஒரே சிஷ்யருடன், அங்கு ஒரு புதரில் ஒளிந்திருந்தார். துரத்தி வரும் குதிரைகளின் காலடி சமீபமாகக் கேட்டது. சிஷ்யன் பயந்து போய், “இனி என்ன செய்வது?” என்று தயங்கினான். அப்போது நபி, “அப்பா, நான் அல்லாவின் தர்மத்தை நிலை நிறுத்தும் பொருட்டாக வந்திருக்கிறேன். என் காரியம் நிறைவேறும் வரை எனக்கு மரணம் இல்லை. “என்று சொல்லி அபயதானம் செய்தார். ஆபத்து வரவில்லை. குதிரைப்படையோர் இடம் தெரியாமல், ஏமாறித் திரும்பினார்கள். முகமது நபி பின்னிட்டுக் காலானுகூலம் பெற்று அந்த ராஜ்யத்துக்கெல்லாம் தானே ராஜேஸ்வரராய், தமது தரிசனத்தை என்றும் அழியாமல் நிலை நிறுத்திச் சென்றார். நம்பிக்கையே காமதேனு. அது கேட்டவரமெல்லாம் தரும்”
“கட்டுரைகளில் ஆங்காங்கே இஸ்லாம் பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ள பாரதி, கவிதைகளிலோ, கதைகளிலோ இஸ்லாமியர்கள் பற்றி எழுதியிருக்கிறாரா?”
பாரதியினுடைய முதல் சிறுகதையும், கடைசி சிறுகதையும் இஸ்லாமியர்களைப் பற்றியதாகவே அமைந்தது ஒரு தற்செயலான ஒற்றுமை. அவர் ஆசிரியராக இருந்த சக்ரவர்த்தினி என்ற பெண்கள் முன்னேற்றத்திற்கான இதழில் 1905 ம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் அவரது முதல் கதை வெளியாயிற்று. துளசிபாயீ என்ற அந்தக் கதை உடன் கட்டை ஏற நிர்பந்திக்கப்பட்ட ஒரு ராஜபுத்திரப் பெண்ணை அப்சல்கான் என்ற முகமதிய இளைஞன் காப்பாற்றிக் காதலித்து மணம் செய்து கொள்வதைச் சொல்லும் கதை. இந்தக் கதை பிரசுரமாகிய காலத்தில் தமிழ்ச் சமூகத்தில் ஒரே மதத்திற்குள், ஒரே ஜாதிக்குள் காதல் என்பதே ஏற்றுக் கொள்ளப்படவில்லை. பாரதியாரோ, முரண்பட்டதாகக் கருதப்பட்ட இரு மதத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் காதலிப்பது, ஒரு இந்து விதவையை இஸ்லாமிய இளைஞன் ஏற்று வாழ்வளிப்பது, உடன்கட்டை என்ற வழக்கத்தைக் கண்டிப்பது, ராஜபுத்ர வீரர்களோடு நடக்கும் சிறு சண்டையில் இந்து இளைஞன் ஒருவனின் தலை கொய்யப்படுவது என்று கதையை எழுதிக் கொண்டு போகிறார். அந்தக் காலகட்டத்தில் அது ஒரு புரட்சிகரமான கதையாகத்தான் இருந்திருக்க முடியும். இஸ்லாமியர்கள் மீதுள்ள அன்பினாலும், உடன்கட்டை போன்ற பெண்ணடிமை வழக்கங்கள் மீதிருந்த வெறுப்பினாலும் இந்தக் கதையை அவர் எழுதியிருக்க வேண்டும்.
அவரது கடைசிக் கதை இரயில்வே ஸ்தானம். அவர் காலமாவதற்கு சில மாதங்களுக்கு முன் எழுதிய கதை. சொத்துக்காக முன்று பெண்களை மணந்த இஸ்லாமியர் ஒருவர் படும்பாட்டைக் கதை விவரிக்கிறது. அந்தக் கதையும் ஒரு சர்ச்சைக்குள்ளானது. அந்தக் கதையில் இஸ்லாமியர் ஒருவர், சகோதரிகள் மூவரை மணந்து கொள்வதாக பாரதி எழுதியிருப்பார். கதை பிரசுரமான பிறகு ஒரு இஸ்லாமிய நண்பர், மனைவி உயிருடன் இருக்கும் போது, அவளுடன் பிறந்த மற்றொருத்தியைத் திருமணம் செய்து கொள்ளக்கூடாது என்பது இஸ்லாமிய சாஸ்திரங்களின் கொள்கை என்பதை பாரதிக்கு சுட்டிக் காட்டுகிறார். தனது தவறை பகிரங்கமாக ஒப்புக் கொள்ளும் பாரதி, இந்துக்களிடையே இருக்கும் வழக்கம் இஸ்லாமியர்களிடமும் இருக்கும் என்றெண்ணி எழுதிவிட்டதாக ஒப்புக் கொள்கிறார் “.
“அவருக்கு இஸ்லாமிய நண்பர்கள் அதிகம் இருந்தார்களோ?”
“அவர் பிறந்து வளர்ந்த எட்டையபுரம், சீறாப்புராணம் பாடிய கவிஞர் உமறுப் புலவர் வாழ்ந்த ஊர். அவர் எட்டையபுரத்தின் அரசவைக் கவிஞராகவும் விளங்கியவர். அவரது கல்லறை இன்றும் அங்கு இருக்கிறது. எட்டையபுரத்தில் கணிசமான அளவில் இஸ்லாமியர்கள் வாழ்ந்திருக்கிறர்கள். எனவே இளம் வயதிலேயே அவருக்கு இஸ்லாமியருடன் பழக்கம் ஏற்பட்டிருக்க வாய்ப்பு உண்டு. புதுவையில் வாழ்ந்த காலத்தில், இஸ்லாமியர் ஒருவரது தேநீர்க் கடையில் ‘தாடி ஐயர்’ (பாரதிக்கு இப்படியும் ஒரு பட்டப் பெயர் உண்டு) தேநீர் பருகிய காட்சியைக் கண்டு அங்கிருந்தவர்கள் பலர் அதிர்ச்சி அடைந்திருக்கிறார்கள். அன்று இந்துக்களும் இஸ்லாமியரும் பொது இடங்களில் ஒன்றாக அமர்ந்து உண்ணும் வழக்கமில்லை ‘. ஹிந்து-முகமதியர் கூட்டு விருந்து ‘என்று 1906 செப்டெம்பரில் சுதேசமித்ரன் ஒரு செய்தி வெளியிட்டிருக்கிறது. இரண்டு சமயத்தாரும் ஒன்று சேர்ந்து உண்பது அத்தனை அபூர்வமாக இருந்தது. அதனால் பாரதி முகமதியரின் தேநீர் கடைக்குச் சென்று தேநீர் அருந்துவது அதிர்ச்சியோடு பார்க்கப்பட்டது. புதுவையிலிருந்து வெளியேறி தனது மனைவியின் ஊரான கடையத்தில் வாழ்ந்த போது இஸ்லாமியர்களோடு நட்புப் பாராட்டிய காரணத்தால் அவர் அக்கிரகாரத்திலிருந்து விலக்கி வைக்கப்பட்டார் . ஆனால் அதற்குப் பின்னும் 1918 ம் ஆண்டு ராவண சமுத்திரம், பொட்டல் புதூர் ஆகிய ஊர்களில் இஸ்லாம் மார்க்கத்திஒன் மகிமை என்ற தலைப்பில் உரையாற்றி இருக்கிறார் “.
“இஸ்லாம் மார்கத்தின் பெருமைகளைத்தான் பாரதி பேசுவாரா? அதன் மீது ஏதும் விமர்சனங்கள் ஏதும் கிடையாதா?”
“இஸ்லாமியர்களிடையே உள்ள இரண்டு வழக்கங்கள் மீது பாரதிக்கு உடன்பாடில்லை. ஒன்று அவர்களிடையே உள்ள, கோஷா என்னும் பர்தா அணியும் வழக்கம். அது அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பு என்ற வாதத்தை பாரதி ஏற்பதில்லை. கனி கண்டவன் தோலுரிக்கக் காத்திருப்பேனோ? ‘வன்ன முகத்திரையைக் களைந்திடென்றேன், நிந்தன் மதங் கண்டு துகிலினை வலிதுரிந்தேன்’ என்றெல்லாம் எழுதி மூலம் ஒரு பெண்ணை அடைய நினைப்பவருக்கு இந்தத் துணித்திரை பெரும் அரண் அல்ல என்று சுட்டிக்காட்டுக்கிறார்.
பலதார மணத்தை இகழ்ந்துரைப்பதற்காகவே ரயில்வே ஸ்தானம் கதை எழுதப்படுகிறது. பலதார மணம் செய்து கொள்பவர்கள் ஒரு மனைவியைத் தவிர மற்றவர்களுக்கு மணவிலக்குக் கொடுத்து, அவர்கள் மற்றவர்களை மணம் செய்து கொள்ள அனுமதிக்க வேண்டும் என்ற யோசனை அந்தக் கதையில் வைக்கப்படுகிறது. இந்த யோசனையை முகமது நபியே தனது கனவில் தோன்றிச் சொன்னதாக பாரதி எழுதுகிறார் “.
“ரொம்பத் துணிச்சல்தான்.அந்த துணிச்சலை இஸ்லாமியர்கள் இந்துக் கோயில்களை இடித்ததை விமர்சிக்கப் பயன்படுத்தியிருக்கலாமே?”
“அதைக் குறித்தும் அவருக்கு ஒரு கருத்து இருந்தது:” நாமும் அவர்கள் பேரில் பூர்வீகக் குற்றங்களை எடுத்துரைத்தல் தப்பிதம். அவர்களும் நம்மை உடன் பிறந்தவர்களெனெ பாவித்து நடக்க வேண்டும் “என்று ஓரிடத்தில் எழுதுகிறார்”.
வம்பு கிடைக்காத ஏமாற்றத்தோடு எழுந்து கொண்டார் நண்பர்.
“ஓ! அப்படியா! அப்ப நான் வர்ரேன். உங்க ‘பாய்’ பாரதியாரிடமும் சொல்லுங்க! என்றார் நண்பர் கிண்டலாக.
நான் புன்னகைத்தேன்.
நலமாக இருக்கிறாயா
அம்மா
ஆறும்
ஆறுக்கு வந்த ஆறும்
பெற்றெடுத்தப் பதினாறும்
உன்னை
முதியோர் இல்லத்திற்கு
அனுப்பவில்லை
நீ இருக்கும் இடத்தையே
முதியவள் இல்லமாய்
மாற்றிவிட்டு
வெளிநாடுகளுக்குப் பறந்துவிட்டன
நலமாக இருக்கிறாயா
அம்மா
எங்களுக்குத் தவித்தபோது
உனக்கே தவித்ததுபோலத்
தண்ணீரோடு நின்றாய்
இன்று
உன் தவித்த வாய்க்குத்
தண்ணீர்தர உன்னுடன்
ஒருவருமே இல்லை
கண்ணீரோடு நிற்கிறாய்
பிள்ளைகள் சுகம் மட்டுமே
போதும் என்ற தியாகத்தைப்
பொட்டலாய்ப் போன
உன் வாழ்க்கையிலும்
தீபமாய் ஏற்றிக்கொண்டாய்
ஐந்து ஆண் பெற்ற உனக்கு
பெண்பிள்ளை என்றால் உயிர்
மருமகளிடமே
இத்தனைப் பாசம் கொட்டும் நீ
மகளிடம் எத்தனைக் கொட்டச்
சேர்த்துச் சேர்த்து வைத்துக்
காத்திருந்திருப்பாய்
உன் கனவுதிர் இரவுகளிலும்
தரிசுப் பகல்களிலும்
இன்று உன்னோடு
சேர்ந்து வாழும் ஜீவன்கள்
நீ பெற்ற பிள்ளைகள் அல்ல
நீ பெற்ற நோய்கள்தாம்
காசுதருவோம் வீடுதருவோம்
ஸ்கைப் வழியே முத்தம் தருவோம்
வேறு எதைத் தந்துவிடப் போகிறோம்
உன் உடல் நோய்க்கு
உலகின் எந்த மூலையில் இருந்தாலும்
கொண்டுவரச்சொல்லி
மருந்து தருவோம்
உன் மன நோய்க்கு
பொங்கும் கண்ணீரைத் தவிர
வேறு என்ன தருவோம்
வெளிநாடு சென்றால்
எவனும்
பணக்காரன் ஆவதில்லை
எல்லோருமே
பிச்சைக்காரர்கள்தான்
ஆகிறார்கள்
விமானம் ஏற
உன் கால்களுக்கு வலுவில்லை
ஆகாயப் பயணம் செய்ய
உன் நெஞ்சுக்குள் திடமூச்சு இல்லை
தாபங்களும் தவிப்புகளுமோ
நாளும் பொழுதும்
பல்லாயிரம்கோடி மைல்களை
அநாயாசமாய்க்
கடந்து கடந்து உயிர்கடுக்கத்
தேம்பி நிற்கின்றன
நலமாக இருக்கிறாயா
அம்மா
எப்படி
நலமாக இருப்பாய்
நீ எத்தனைதான் சமாளித்தாலும்
உன் காயங்களை மறைத்து மறைத்து
நல்லா இருக்கேண்டா நல்லா இருக்கேண்டா
என்று நீ சொல்லிக்கொண்டே இருந்தாலும்
உன் பிள்ளைகள் எல்லோரையும்
ஒருநாளேனும் ஒன்றாய் ஒரு கூடத்தில்
ஒற்றை இரவிலாவது
வரிசையாய் மெத்தையிட்டு
அடுக்கடுக்காய்ப் படுக்க வைத்து
இந்தக் கடைசி முதல் அந்தக் கடைசிவரை
பார்த்துப் பார்த்து பேசிப்பேசி
அணைத்து அணைத்து
ஆனந்தக் கண்ணீர் உகுத்து உகுத்து
உறங்கித் தீர்க்க வேண்டும்
என்ற உன் ஆசையை உன்னால்
மறைக்கவே முடியவில்லையே
அம்மா
நலமாக இருக்கிறாயா
அம்மா
இதோ
இந்த மண்ணில்தான் கேட்கிறாய்
உன் சொர்க்கத்தை
அது ஒன்றும்
கிடைக்கவே கிடைக்காத
பேராசையும் இல்லை
என் வேண்டுதலும் உனக்காக
அது ஒன்றுதான் அம்மா
இதோ
வெகு பக்கத்தில் இருக்கிறது
இதோ
இப்போது வந்துவிடப் போகிறது
இதோ இதோ
எல்லோரும் ஒன்றாக
உன்னுடன் இருப்போம்
அந்த நினைவுகளில்
கனியும் கனவுகளில்
நீ நலமாக இரு அம்மா