Posts

Showing posts from January, 2004

பச்சை மிளகாய் இளவரசி

Image
நீதான் நீதான் நீயேதான்
என் பச்சை மிளகாய்
இளவரசி

நீளும் நாக்கின் நுனியோரம்
பொன் ஊசி உறைப்புச்
சிங்காரி

நாளும் பொழுதும் பாசம்தான்
நெடும் ஆயுள் வளர்க்கும்
நேசம்தான்

செல்லச் சிணுங்கல் பூங்குருவி
நீ உள்ளம் ஊறும்
பாலருவி

யாரும் உன்போல் இருப்பாரோ
மிகச் சின்னஞ் சிறிய
கன்னித்தாய்

தன்னை மகளாய் ஈன்றவனை
மன வயிற்றில் சுமந்து
பெற்றவளாய்

காலை எழுந்தால் உன்முகத்தை
என் கண்ணின் மணியே
தேடுகிறேன்

மாலை கவிழ்ந்தால் தளிர்மடியில்
என் மனதின் கிழிசல்
தைக்கின்றேன்

எல்லாம் உதிர்ந்த பூஞ்சோலை
அதில் சொக்கத் தங்கம்
பூத்திருக்கு

கல்லோ முள்ளோ காலடியில்
எனை அள்ளிக் கொள்ளும்
மாம்பிஞ்சு

பெண்ணைப் பெற்றவன் மகராசன்
தினம் பிறையின் மடியில்
பிறக்கின்றான்

பொன்னும் மணியும் யாருக்கு
ஒரு பெண்ணே வேண்டும்
உயிருக்கு

* (ஏப்ரல் 2004)

கனடாவே உயரந்தான்

Image
கழுத்தெலும்பு ஒடிய ஒடிய
கண்ணுமணி விரிய விரிய
ஆச்சரியம் கூச்செறிய
அதிசயத்தைப் பாரு
இது கனடா சீயென் டவரு

உச்சிமேல உச்சி ஏத்தி
உலகத்தையே பாக்க வச்சு
கட்டி முடிச்ச ஓவியமிது
நீண்டு வளர்ந்த தாவரம்
இந்தக் கனடா தேசக் கோபுரம்

கோபுரந்தான் உயரமா
கனடாவே உயரந்தான்
கனடாவின் உயரத்துக்கு
அருமையான சிகரத்துக்கு
இந்தக் கோபுரமும் சாட்சிதான்

(கழுத்தெலும்பு...)

கூவிக் கூவிக் கொட்டும்
கணமும் ஓயாப் பாட்டு
நயாகராவின் நாதம்
இதயக் கதவு மோதும்
சுகம் ஆயுள் முழுதும் போதும்

நூறு நூறு மொழிகள்
வேறு வேறு இனங்கள்
ஊரு ஊராய்த் தேடு
ஒன்றாய் இங்கே பாரு
அது கனடா என்றே கூறு

தமிழ் மணக்கும் தெருவு
தமிழ் பேசும் நிலவு
ஈழத்தமிழ் நெஞ்சம்
இளைப்பாறும் மஞ்சம்
இது சொர்க்கத்தையே மிஞ்சும்

(கழுத்தெலும்பு...)

சட்டம் மதிக்கும் மக்கள்
தணிந்து பேசும் குயில்கள்
சத்தியத்தின் மேன்மை
சொல்லும் மனித இனங்கள்
ஒரு வஞ்சமில்லா மான்கள்

மேடைப் பேச்சு இல்லை
சாலை கோஷம் இல்லை
தூய கைகள் விரித்து
தெளிந்த நல்ல ஆட்சி
தினம் மேன்மை தானே மூச்சு

கவிஞர் அறிஞர் கூடி
அன்பும் அறிவும் கூட்டி
நேசக் கொடிகள் ஏற்றி
சட்டம் தீட்டி வைத்தார்
உலக ஒட்டு மொத்தம் வென்றார்

காற்றில் மூச்சில் கருணை
கனடா மண…

யார் இந்த பாரதிதாசன்

Image
சோலையின் நடுவில்
சொக்கிடும் அழகில்
பூக்களைக் கண்டு
பூரித்து நின்றால் - அவன்
இயற்கை நேசன்!

அந்தச்
சோலையின் வேர்களில்
உழைத்தவன் இரத்தம்
ஓடுதல் கண்டு
உள்ளம் நெகிழ்ந்தால் - அவன்
பாரதிதாசன்

தமிழெனும் மொழியில்
கவிதையின் வனப்பில்
நயங்களைக் கண்டு
நெஞ்சம் குளிர்ந்தால் - அவன்
தமிழின் பிரியன்

அந்தத்
தமிழெனும் அமுதில்
அசைகின்ற தேரில்
துடிக்கின்ற உயிரைத்
தனதெனக் கண்டால் - அவன்
பாரதிதாசன்

விதவைச் சிறையில்
வாடும் நிலவின்
வேதனை கண்டு
இதயம் கனத்தால் - அவன்
சமூக நண்பன்

அந்த
விதவை என்பவள்
முடிந்தவள் அல்ல
வேர்ப்பலாக் கனிக்கு
நிகரெனக் கண்டால் - அவன்
பாரதிதாசன்

சொல்லும் சொல்லில்
பொருளை வைத்துச்
சுவைபடச் சொல்லி
அறிவினைத் தந்தால் - அவன்
பாட ஆசிரியன்

அந்தச்
சொல்லின் உள்ளே
நெருப்பை உமிழும்
புரட்சிக் கருத்தைப்
பொதிந்து வைத்தால் - அவன்
பாரதிதாசன்

மனிதன் முகத்தில்
சாதியைத் தேடிச்
சாலை ஓரம்
சண்டைபிடித்தால் - அவன்
சாதிக்காரன்

அந்தச்
சாதியின் நரம்பை
வேரொடு அறுத்துத்
தூர எறிந்திடக்
கூர்வாள் தந்தால் - அவன்
பாரதிதாசன்

பிறந்தது முதலாய்ப்
பழகிய பழக்கம்
புகுத்திய வழியில்
வாழ்வினைக் கண்டால் - அவன்
குடும்பக்காரன்

அந்த
வாழ்க்கை வழியில்
மூடப் பழக்கம்
முற்றிலும் கொல்லும்
முரசினை ஒலித்தால்…

கடத்தப்பட்ட நகரங்கள்

Image
ஆகஸ்ட் 14, 2003 ஒண்டாரியோ, நியூயார்க், மிச்சிகன் ஆகிய வட அமெரிக்க மாகாணங்கள் ஒரே நேரத்தில் மின்சாரமற்றுப் போயின. அடுத்தநாள் இரவுக்குள் அனைத்தும் கட்டுக்குள் வந்துவிட்டன என்றாலும் அந்த இருட்டு இரவின் எண்ணங்கள் ஒரு பிரகாசமான கவிதைக்கு வெளிச்சம் தந்ததென்னவோ உண்மை.


கஞ்சா கடத்தினால்
சிலமாதச் சிறைவாசம்
விமானம் கடத்தினால்
சிலவருடச் சிறைவாசம்
செழித்துக் கொழித்த சில
நகரங்களையே கடத்தினால்?

ஆம்!
உலகின் தலைசிறந்த
வட அமெரிக்க நகரங்களுள்
சிலவற்றை
சிரஞ்சீவிமலை பெயர்த்துச்
சிவ்வென்று பறந்த அனுமந்தனாய்க்
கடத்திக்கொண்டுபோய்
கூடுவாஞ்சேரியும் கிண்டலடிக்கும்
ஓர் ஆதிவாசிப் பொட்டலில்
அப்படியே போட்டுவிட்டு
அநியாயமாய்ப் பறந்துவிட்டது
மின்சாரம் என்னும் துரோகி

வினோதம் என்னவென்றால்
கடத்தப்பட்ட நகரங்கள்
கடத்திய கொடுங் கள்ளன்
மின்சாரத்திடமே
ஆயுளுக்கும்
சிறையிருக்கக் கோரி
கண்ணீர்விட்டுக் கதறின

இருட்டுப் பற்கள்
மயான நிசப்தமாய் நெறிய
சத்தமில்லாமல்
சாத்தானாய்ச் சிரித்தான்
மின்சாரம்

ஆசைகளே தேவைகள் -அந்தத்
தேவைகளே மனிதர்கள்

'என்னை எடுத்துக்கோ
ஏய்... என்னையும் எடுத்துக்கோ'
என்றே அழகுகாட்டி
அங்காடிச் சாளரங்களில்
வ…

நியூயார்க் நியூயார்க்

Image
நீர்க்குடங்கள் கொட்டும்
நயாகராவின் கரைகளிலிருந்து
கட்டிடங்கள் கொட்டிக்கிடக்கும்
நியூயார்க் சென்றுவந்தேன்

உலகம் சுழல்வது ஒருபுறம் இருக்க
நியூயார்க் மட்டும்
தனியே சுற்றுகிறதோ
என்ற ஐயம் வந்தது

கடுகாய்த் தொலைந்துபோய்
கற்சிலையாய் மீண்டுவந்தேன்

திரும்பும் திசையெல்லாம்
திமிர்பிடித்தக் கட்டிடங்கள்
வானத்தை ஏளனம் செய்ய
மேகத்தை மறிக்க
மின்னலைத் தடுக்க
இடிகளைப் பிடிக்க
அடடா... நின்று நோக்க
பிரமிப்பாய்த்தான் இருக்கிறது

கட்டிடங்களல்ல அவை
எழுந்து நிற்கும் வீதிகள்

உலகின் அதி உயர
கட்டிடம் எழுப்பும்
நீயா நானா போட்டியில்
பில்லியன்களை
சிரபுஞ்சி மழையாய்க்
கொட்டிக்கொட்டி
ரொட்டிக்கு அலையும்
பட்டினிகள்
உலகெங்கிலும் செத்துமடிய
வானுடைக்கும் கோபுரங்களை
எழுப்பிவிட்டுக்
காலியாய் வைத்திருக்கும்
தர்ம தண்டம் உலக மகா நட்டம்

கோடையின் கொடையாய்க்
குவிந்த மக்கள் தம் முகங்களில்
மத்தாப்பு வெளிச்சங்களோடு
அலைவதைக் காண
முடிந்துபோகாத திருவிழா
முகத்தைக் காட்டுகிறது

கூட்டக் கூட்டக் குவியும் குப்பை
கொட்டக் கொட்ட அள்ளும் சேவை
நியூயார்க் அதிசயங்களில் ஒன்று

கண்களைப்
பிடித்துத் தள்ளிக்கொண்டு
இரவில் ஒளிப் புயல் வீசுகிறது

கட்டிடங்கள் அத்தனையும்
நட்சத்திரங்களைக்
குவித்துவைத்தக் குவி…

கழுத்துக்குமேல் எதுவும் இல்லாதவன்

Image
சமீபத்தில் டொராண்டோவில் நடந்த பழைய மாணவர் அமைப்பின் விழாவிற்குச் சென்றிருந்தேன் இலங்கையின் இன்றைய சூழலில் பாடசாலைகளின் நிலை சற்று சிக்கலே என்று நான் கூறித்தான் அறியவேண்டுமென்பதில்லை. ஆனால், அதன் பழைய மாணவர்கள் அமைப்பு அப்பாடசாலைகளைத் தூக்கி நிறுத்தும் பொற்பணி ஏற்றது கண்டு ஒட்டுமொத்தமாய் என் உள்ளும் புறமும் ஒன்றாகப் புல்லரிக்கக் கண்டேன். அந்த உயர் நன்றி எனக்குள் ஈந்த உணர்வுகளை உங்களோடு பகிர்ந்துகொள்வதை நான் ஒரு மகத்தான கடமையாகக் கருதுகிறேன்

கல்லாதவன்
கழுத்துக்குமேல்
எதுவும் இல்லாதவன்

இல்லாமை என்பது
கல்லாமையேயன்றி
வேறில்லை காண்
.

பள்ளிப் பாடங்களால்
நம் மூளை வயல்களிலும்
பிஞ்சு மனத் தோப்புகளிலும்
அள்ளிப் பதியனிட்டு
அன்றாடம் வளர்த்தெடுக்கும்
அறிவுக் கொழுந்துகளோ
ஆயிரம் ஆயிரம்

அத்தனைக் கொழுந்துகளிலும்
அற்புதப் பசுமை காட்டும்
சொர்க்கக் கொழுந்து யாதெனில்
அது கற்பதைப் போற்றுவோம் என்ற
கற்பூரச் சிந்தனைதானே
.

எழுத்தறிவித்தவன்
இறைவனென்றால்
எழுத்தறிவிக்க
எல்லா வசதிகளையும்
அள்ளிப் பொழியும்
மேகமனக்காரன் யார்

இறைவனுக்கெல்லாம்
அவனே இறைவனென்றால்
அது மிகையாகுமா
.

பத்து ரூபாயைப்
பசியால் வாடும்
பிச்சைக்காரனுக்கு இட்டால்
அவனின்
அந்த வேளைப் பச…

ஆயிரம் தீவுகள்

Image
கனடாவின் கிழக்கில், கனடாவுக்கும் அமெரிக்காவுக்கும் இடையில் செயிண்ட் லாரன்ஸ் என்ற அழகிய நதி எல்லையாய் அமைந்திருக்கிறது. சுத்தமான குடிநீருடன் அகன்று நீண்ட இந்த நதியின் 50 மைல் தூரத்திற்கு 1865 தீவுகள் அமைந்து பேரழகினைச் சொரிகின்றன.

ஆரம்பத்தில் ஏகப்பட்டத் தீவுகளை ஒரே இடத்தில் கண்ட அதிசயத்தில் ஒரு பிரஞ்சுக்காரர் அவசரமாய் இட்ட பெயர்தான் இந்த ஆயிரம் தீவுகள். அவற்றைக் கண்டுவந்த அதே இரவு என் ஆனந்தத்தில் எழுதிய கவிதையே இது.

வரம் தரும் தேவதை
வாரி வாரி இறைத்த
வைரமணித் தொட்டில்களோ

வசந்தங்கள் தாலாட்ட
யௌவனம் ததும்ப
நனைந்து நனைந்து
மிதக்கும்
நந்தவனங்களோ

வனப்புகள் புடைசூழ
மாலை வெயில் மஞ்சள் பூசி
நீராடி நாணுகின்ற
தங்கத் தாமரைகளோ

நிச்சயப் படுத்திய
அழகுப் போட்டிக்கு
அணி வகுத்த கன்னியரோ

தீர்வுக்குத் திணறித்
தப்பியோடிய தலைவனைத்
தேடித்தான் நிற்கிறீரோ

அடடா...
பொழியும் அழகினில்
மூழ்கி மூழ்கியே
நானும்
சிலிர்ப்புக்குள்
சிக்கிக்கொண்டேன்

பறவைகள் மாநாட்டை
வேடந்தாங்கலில் கண்டேன்
பூக்களின் மாநாட்டை
ஊட்டியில் கண்டேன்
அருவிகளின் மாநாட்டைக்
குற்றாலத்தில் கண்டேன்

தீவுகளின் மாநாட்டை
முதன் முதலில்
இங்குதான் காண்கிறேன்

இயற்கையே...
என்றென்றும் உனக்கு என்
முதல…

உயிர் முத்தங்கள் - பச்சைமிளகாய் இளவரசி

Image
மனதை
உயிர்ச் சிமிழில்
இட்டுக்கொள்ளும்
குங்குமங்களுக்கும்

உயிரை
மனத் திரியில்
ஏற்றிக்கொள்ளும்
தீபங்களுக்கும்

நடந்தான் நடந்தான்

Image
இருட்டுகள் திரண்டு
இரக்கத்தைக் கழித்து
இறுக்கிக் கட்டிய
இருட்டோ இருட்டு

வெளிச்ச தாகத்தை
விக்கலாய்க் கக்கவும்
வக்கற்ற நிலையில்
அவன் உயிர்

காதுக் கதவு தொடக்
காற்றேறிய ஓசைகள்
கால்தடுக்கிக் கால்தடுக்கிக்
கருச்சிதைவாக...

கண்முன் நகரும்
வண்ணக் காட்சிகள்
கருந்திரை விரிப்பில்
கரியோவியங்களாய் ஓட...

நாசிக்குள் நுழைந்த நரக நாற்றமும்
சாதிக்க வழியற்று விக்கி விக்கி அழுதபடி
வெளியேறிப்போக...

ஈரம் செத்த நாக்கு ருசிமொட்டு கெட்டு
பல்லிடுக்கில் வெட்டுப்படப்
பரிதவிக்க...

துக்கத்துக்கும்
தூக்கத்துக்கும் இடையில்
தூது சென்ற எண்ணங்கள்
தூள் தூளாகித் தொலைந்துபோக....

மனக்குகைகளில்
பயமென்னும் வவ்வால்கள்
கீச்சுக்கீச்சென்று கத்திக்கொண்டு
அலையோ அலையென்று
அலைந்தன

ஆம்
மனிதனை முதலில்
பயம்தானே
பாசத்தோடு பற்றிக்கொண்டு
பின்னடைய மறுக்கிறது

ஆயினும்...
காலமென்னும் கோரைப்பல்லோ
பயத்தைப் பக்குவமாய் மென்று
செரிமானச் சிறை தள்ளும்
வித்தை அறிந்த வித்தகனாயிற்றே

தட்டில் விழும் பிச்சையாய்ச் சேர்ந்த
சில்லறைத் தைரியங்கள்
தூரத்தில் மினுக்கும்
நட்பு நட்சத்திரமாய் அழைக்க....

தானாகவா விட்டோடும்
இருட்டை
நீயன்றோ விரட்டவேண்டும்
என்ற ஞானக்கரம்
பிடறியில் விரலச்சு பதிக்க...

எழுந்து
மெதுவாய்
ஓர்

சுட்ட வீரப்பன் வேண்டுமா?

Image
சுட்ட வீரப்பன் வேண்டுமா
சுடாத வீரப்பன் வேண்டுமா

அதிரடி மரத்தின்
கிளைகளிலிருந்து
நழுவி விழுந்த வினாவிற்குத்
தம் பெருங்குரல் சுருக்கி
ஓசை மண் ஒட்டாமல்
விடை மொழிந்திருப்பார்
முன்பே யாரோ

உலகறிய இவ்வேளையில்
ஒலிபெருக்கிகள் கதறும்போது
கீழே நிலத்தில் நிற்கும்
அறிவுக் கண்கள்
கிழக்கு வான் காலையாய்த்
திறந்து கொள்கின்றன

சுட்ட வீரப்பன் நம்மூரில்
சட்டென்று ஆகிவிடுகிறான்
தியாகி

ஊதி ஊதி
உணர்ச்சி அடுப்புகளில்
மகாத்மாவாகக்கூட
சுடர் நீட்டக்கூடும்

பத்திரிகை பசிக்கு
ஒன்றிரண்டு கூட்டோடு
கொஞ்சமாய் அப்பளம் நொறுக்கி
அரைவயிறு நிறையலாம்
அவ்வளவுதான்

சுடாத வீரப்பன்
அரசியல் விசமிகளின்
அடிமடி குதறும் வியாதி

சட்ட வளாகங்களில்
சத்தமாய்ப் பேசப் பேச
கூவத்தில் மத்தாடக்கூடும்
மூக்குவெடிக்க

ம்ம்ம்....
இவ்வளவு பொறுத்த காவல்
இன்னும் கொஞ்சம்
பொறுத்திருக்கலாம்
தானே செத்திருப்பான்
வயதான பழம்

அடுத்து....

சந்தனமில்லாத ஒரு
மனிதக் கடத்தலோடு
காட்டு மத்தியிலிருந்து
கடிதில் வந்து சேரலாம்
ஓர் தகவல்
அடுத்த வீரப்பன் யாரென்ற
அறிவிப்போடு

கூட்டு அதிரடிப்படை
வீட்டில் கொஞ்சம்
பாட்டு கேட்கும் அதுவரைக்கும்

காட்டுராணி கோட்டையிலே
காவல்கள் இல்லை
அங்கே
காவல் காத்த நாட்டுத் துரோகி
உயிருடன் இல்லை

சுட்ட வீ…

கொடைமிளகாய் கண்ணழகா

Image
கொடைமிளகாய் கண்ணழகா
கொத்தவரும் மூக்கழகா
விடைசொல்லாச் சிரிப்பழகா
ஊசிவெடிப் பேச்சழகா

தொடைமீறும் நடையழகா
தொட்டழியா ஆணழகா
எடையில்லா இடுப்பழகா
எஃகிரும்புத் தோளழகா

மீசைவரும் மணியோசை
மேலுதட்டில் கேட்குதடா
ஓசையில்லாச் சொல்நூறு
உதட்டோரம் ஏங்குதடா

ஆசைகொட்டிப் பேசயிலே
அடிவயிறு ஊறுதடா
மேசையிலே பூங்கொத்தா
மனசெல்லாம் நிறையுதடா

சின்னஞ்சிறு விரலெடுத்து
சிக்கெடுக்க வருகின்றாய்
இன்னுமின்னும் வேண்டுமென்று
இனிப்பள்ளித் தூவுகிறாய்

எண்ணயெண்ண இனிக்குதடா
இதயவெளி மணக்குதடா
தின்னத்தினம் திகட்டாத
திங்கள்முகம் யோகமடா

விழுதாடும் ஆலமரம்
தானூஞ்சல் ஆடுதடா
உழுதநில எழிலான
உன்னழகைக் கொஞ்சுதடா

நழுவிவிழும் விழித்துளிகள்
நன்றிமழை கொட்டுதடா
பழுதில்லாப் பிள்ளைபெற
புண்ணியமோ கோடியடா

சுவர்களல்ல அறைகளல்ல...

Image
சுவர்களல்ல அறைகளல்ல
வசிப்போரின்
கூட்டுயிரே வீடு

ஒருவருக்குள் ஒருவரென்று
பூவிதழ்போல்
பூத்திருக்கும் வீடு

அன்பளித்து வம்பொழித்து
அரவணைப்பில்
வாழ்ந்திருக்கும் வீடு

கண்ணசைத்துப் புன்னகைத்து
நிம்மதிக்குள்
ஒளிர்ந்திருக்கும் வீடு

மூடமன இருள்விலக்கி
முழுநிலவாய்
அறிவிலாளும் வீடு

வாடிவந்த எளியவர்க்கு
வளரமுத
விருந்தூட்டும் வீடு

துயரறிந்து விழிகசிந்து
அயலவர்க்கும்
அன்புதரும் வீடு

பகைவருக்கும் முகமளித்து
வருகவென்று
மனம்திறக்கும் வீடு

யாருக்கும் நிழலாகும்
எந்நாளும்
ஒளிவீசும் வீடு

ஊருக்கு வளம்சேர்க்கும்
உலகுக்கே
சான்றாகும் வீடு

பேருக்கு வாழாமல்
புத்தகமாய்
வாழுமிந்த வீடு

பூட்டுக்குள் பலியான
வீட்டுக்கும்
சாவியாகும் வீடு

முதுமை

Image
விடுபட்ட நரம்புகளில்
விட்டுவிட்டும்
பொடிபட்ட எலும்புகளில்
புதைபட்டும்

இடிபட்ட மத்தளத்தின்
துடியதிர்வில்
விடைகேட்டு நடுக்கத்தில்
எனது உயிர்

கிழிபட்ட நெஞ்சத்தின்
சந்துகளில்
கீறலிட்ட இசைத்தட்டின்
பாட்டாக

இளமொட்டுக் காலத்து
நினைவலைகள்
இடைவிடாத லயத்தோடு
பொழுதெங்கும்

காற்றடித்தச் சுடுமணலின்
வரிக்கவியாய்
கணக்கற்று மேனியெங்கும்
சுருக்கங்கள்

சுருக்கத்தின் இடுக்குகளில்
சரிந்துவிழும்
சுவையான அனுபவத்தின்
பழங்கதைகள்

நான்கூட மழலைதான்
அண்டத்தில்
சூரியனின் வயதென்ன
கொஞ்சமோ

ஏனெனக்கு பூமித்தாய்
இளையவளோ
என்சிரிப்பு குழந்தைக்கு
ஒவ்வாதோ

ஊன்றுகின்ற கம்பெனக்கு
இன்னொருகை
மூன்றாவது காலென்பது
அறியாப்பொய்

கையைத்தான் நானூன்றி
நடக்கின்றேன்
கைக்கிடையே கம்பொன்றை
வைக்கின்றேன்

முதுமைநிலை என்பதுவும்
சிலந்திவலை
வலையோடு சிலந்திகூட
நானேதான்

சாவென்னும் காற்றுவந்து
வீசும்வரை
தினமோடித் திரிகின்றேன்
எனக்குள்ளே

விழிப்புக்கும் நித்திரைக்கும்
இடையிலொரு
மங்கலான மோனநிலை
எனக்குள்ளே

தனிமையென்று தனித்துவொரு
பொழுதுமில்லை
தனிமைதானே நானென்று
ஆனநிலை

எனைச்சுற்றிக் கேட்கின்ற
சப்தங்கள்
அத்தனையும் இன்றெனக்கு
நிசப்தங்கள்

நினைவுகளில் கனவுகளில்
நின்றாடும்
அந்நாளின் ஓசைகளே
செவிப்பறையில்

வந்துமண்ணில் விழுந்தப…

சுனாமி வேட்கை

Image
மனம் பறிகொடுத்து
மணிக்கணக்காய் ரசிக்கும் மக்கள்
இன்று உயிர் பறிகொடுத்து
அலை பார்க்க நேர்ந்தது

படுத்துக்கிடக்கும்போதே
பயமாய் இருக்கும்
கடல், எழுந்து நின்றால்
என்னாவது

கரைகளிலெல்லாம்
கண்ணீர்
ஓரங்களிலெல்லாம்
ஓலம்

சிப்பிகளுக்கெல்லாம்
முத்து வழங்கும் கடல்
உயிர் முத்துக்களை
அபகரித்துக்கொண்டு
மனித உடல்களை
வெற்றுச் சிப்பிகளாக்கி
விசிறியடித்துவிட்டது

தன்னிடம் வந்து
உழைப்பைக் கொட்டிய
மீனவ உயிர்களைக்
கட்டாய ஓய்வு கொடுத்துப்
பிணங்களாய்
ஊருக்குள் கொண்டுவந்து
கொட்டிவிட்டுப் போய்விட்டது

பாவம்...
கடல் என்ன செய்யும்
நிலநடுக்கத்தின்
பினாமிதானே இந்தச் சுனாமி

கடலின் இடுப்பை
நிலம் ஒடிக்க ஒடிக்க
கதறிக்கொண்டு வந்த
ஒப்பாரிதானே இந்தச் சுனாமி

தன் கோடிக் கரங்களால்
வெறிகொண்டமட்டும்
கரைகளைப் பிறாண்டியபோது
கணக்கற்ற உயிர்கள்
கிழிந்து உதிர்ந்தன

எனக்கொன்றும் தெரியாது
நான் குற்றமற்றவளென்று
நிலத்தின் மடிகளிலேயே
சடலங்களை வீசிவிட்டுச்
சடுதியில் ஓடிவிட்டது கடல்

பூமிக்கு
இது வெறும் நடுக்கமல்ல
மல்யுத்தத்தில்
மரணஅடி பட்ட நிலை

நாடுகளெல்லாம்
நகர்ந்துபோய்விட்டன
தாழ்ந்தும் உயர்ந்தும்
நிலைகுலைந்துவிட்டன

பூமிக்கோள்
தன் அச்சிலிருந்து
சடக்கென்று வழுக்கி
விலகிப்போய்விட்டது

பூமியைச் சொல்லி…

கும்பகோணம் காட்சிகள் ஜூலை 2004

Image
மூடு பள்ளிகளை
அகற்று கீற்றுகளை
கைதுசெய் துரோகிகளை
இது என்ன பள்ளியா
அரசின் முழக்கம்

களுக்கென்று சிரிக்கிறார்
ஓர் அதிகாரி
இன்னும் எத்தினி நாளைக்கி
இந்தக் கூத்து?
.

இனி என்ன செஞ்சு
எனக்கு என்ன ஆச்சு
பாவியளா பாவியளா
எம்பிள்ளை போச்சே
கதறிக் கதறிக்
கருகிக் கருகி
மடிஞ்சே போச்சே

நாளைய துக்கம் தடுக்க
யார் சட்டையைப் பிடித்தும்
கண்ணீரா உலுக்கும்
கைகள்தானே உலுக்கும்?
.

எத்தினியோ பிள்ளைகள்
சாகாம வீட்டுக்கு வந்துட்டாங்க
விதியிருந்தா உம்பிள்ளையும்
வீடுவந்திருக்காதா?

இருநூறு கொடுத்தாப்
போலீசு விட்டுடுவான்
இரண்டாயிரம் கொடுத்தாத்
தாசில்தார் விட்டுடுவான்
இருபதாயிரம் கொடுத்தா
அடுப்பு மேடையும்
பள்ளிக்கூடம் ஆகிடாதா?
.

வாத்தியாருங்க எல்லாம்
எங்கே போனாங்க
பிள்ளைகளைவிடத்
தப்பிக்கிற அறிவு
அதிகமா இருந்ததாலே
தப்பிச்சுட்டாங்களோ?

அவர்கள் கைகளில் இருந்த
இந்தியாவின்
வளமான எதிர்காலத்தைப்
பாதுகாக்க ஓடிவிட்டார்களோ
.

கருகிய பிஞ்சுகளின்மேல்
கட்சிக்கொடி போர்த்தி
எதிர்க்கட்சியைத் தூற்றி
மேடை முழக்கம்
பெரும் சாலை கோசம்

அடப்பாவிகளா
என்னிக்குத்தான்டா உங்க
வியாபாரத்தை நிறுத்துவீங்க
இன்னிக்காச்சும்
விடுமுறை விடக்கூடாதா
.

கல்விதேடும் பிள்ளைகளைக்
காசுதேடும் பள்ளிகள்
கண்மூடிக் கொளுத்த

உதி…

உயிருறவு

Image
(ஒரு வரியின் இறுதிச் சொல்லை, அடுத்த வரியின் முதல் சொல்லாக அமைத்து எழுதப்பட்ட அந்தாதிக் கவிதை)


இதயமென்ற பெட்டகத்தில்
எத்தனையோ உதடுகள்

உதடுகளின் முணுமுணுப்பில்
ஓசையில்லா ஆசைகள்

ஆசைகளின் அலையடிப்பில்
அனுதினமும் ஏக்கங்கள்

ஏக்கங்களின் பரிதவிப்பில்
இரையாகும் தூக்கங்கள்

தூக்கமெனும் தொட்டிலிலே
தொடர்கதையாய்க் கனவுகள்

கனவுகளில் காண்பதெலாம்
கட்டறுந்த காட்சிகள்

காட்சிகளை உண்மையாக்கக்
கண்ணுறங்கா முயற்சிகள்

முயற்சிகளின் முக்குளிப்பில்
முத்தெடுக்கும் யோகங்கள்

யோகங்களும் கனவுகளும்
இழைபிரிந்தால் சோகங்கள்

சோகங்களே சொந்தமல்ல
சுற்றுமுற்றும் தேடுங்கள்

தேடல்களின் பரிசுகளாய்த்
தேடிவரும் உறவுகள்

உறவுகளே ஜென்மங்கள்
உயிரேந்தும் தீபங்கள்

சும்மா இருடா

சும்மா சும்மா என்னைச்
சும்மா இரு என்கிறாய்
சும்மா சொல்கிறாயா இல்லை
நிசமாகத்தான் சொல்கிறாயா

சும்மா இருப்பதென்பது
சும்மா வருமா அம்மா?

ம்ம்...
கட்டிக்கொண்டாயிற்று
என் கைகளை
பொத்திக்கொண்டாயிற்று
என் வாயை
மூடிக்கொண்டாயிற்று
என் கண்களை
அடைத்துக்கொண்டாயிற்று
என காதுகளை
ஒதுங்கிக்கொண்டாயிற்று
என் தனிமையில்

இப்போது நான்
சும்மா இருக்கிறேனா
அம்மா?

சூரியன் அடைகாக்கும்
பூமி முட்டை
சுற்றிச் சுழல்வதைப்போல்
என் எண்ணங்கள் எப்போதும்
சுற்றிக்கொண்டேயல்லவா
இருக்கின்றன

இந்த
முதலும் முடிவும் தெரியாத
சிந்தனையும் அற்று
சுகமும் சோகமும் பிழியாத
நினைவுகளும் அற்று
சும்மா இருக்க முடியுமா
அம்மா?

அதற்கு நான்
சும்மா சும்மா மூளை தோண்டி
சிந்திக்க வேண்டுமல்லவா?

ஒரே ஒருமுறை
சும்மாவேனும் சிந்தித்தவன்
பிறகெல்லாம்
சும்மா சும்மா சிந்திக்கத்தானே
செய்வான்

எதையுமே சிந்திக்காமல்
எப்படித்தான்
சும்மா இருப்பது அம்மா?

பாலுக்கழும்
பச்சிளம் குழந்தையும்
சும்மாவா அழுகிறது
சிந்தித்தல்லவா அழுகிறது

முட்டாள் கூட
சிந்திக்காமலா
ஓட்டுப்போடுகிறான்
தவறாகச் சிந்தித்துத்தானே
ஓட்டுப்போடுகிறான்

தன் மூச்சை
நிறுத்திக்கொள்ளாமல்
சிந்திப்பவன்
சிந்திப்பதை…

05. மறுஜென்மம்

காதலிப்பதென்பது
சூடான மழையில்
சுகமாக
நனைவதென்றால்

காதலிக்கப்படுவதோ
மழைத் துளியாகவே
மறுஜென்மம்
எடுப்பது

காதலிக்கிறேன் உன்னை எப்போதும்

04 கணினிக்குள் விழுந்துவிட்ட தத்தை

Image
கணினி வந்த பிறகு காதல் தன் எல்லைக் கோட்டையை எல்லையற்றதாய் விரித்துக்கொண்டது. எங்கோ சைனாவிலிருந்து ஒரு சிட்டுக்குருவியும் அலாஸ்காவிலிருந்து ஒரு மொட்டுடையும் பூவும் தேனுறிஞ்சிக்கொள்கின்றன. இது கணினிக்குமுன் சாத்தியமானதாய் இருந்திருக்கவில்லை.
இதனால், கணினியைக் காதலின் புதிய கடவுள் என்று அழைக்கலாமா? பத்து கிலோமீட்டர் தூரத்தில் இருந்துகொண்டு, அன்பே நீ அங்கே நான் இங்கே என்று பாடிக்கொண்டிருந்தது அன்று. இன்று பத்தாயிரம் கிலோ மீட்டர் தூரம் என்றாலும் மடியில் உட்கார்ந்து கொஞ்சுவதுபோல் காதல் புதுமைப்பட்டுவிட்டது. அப்படியான ஒரு காதலைச் சொல்லும் கவிதைதான் இது. எனக்கு இது முதல் பரிசை வாங்கித்தந்தது ஓர் இணையக் கவிதைப் போட்டியில். 2000 வருடங்களுக்கு முன்னரே தமிழில் மிக உயர்வான கவிதைகள் வந்துவிட்டன. அந்தப் பெருமை தமிழுக்கு உண்டு. ஆனால் இப்படியான ஒரு கவிதை வர முடியுமா? வாய்ப்பே இல்லை!

சிறகடித்துப்
பறக்குது மின்அஞ்சல்
அதன் சிறகசைவில்
துடிக்கிறதென் நெஞ்சம்

கருமுகிலின்
கூடுகளில் இல்லை
நிலா கணினிக்குள்
கொதிக்கிறது என்முன்

விரலெடுத்து
நடனமாடும் யாகம்
அதில் விரிவதுவோ
காதலெனும் வானம்

இரவுபகல்
விலகாத …

1 உயிர் மலரும் (இசையில் கேட்க)

(தலைப்பைச் சொடுக்கினால் இசையில் கேட்கலாம்)

மழை பொழிய - பொன்
       மழை பொழிய
மனம் நனையும் - என்
       மனம் நனையும்

மனம் நனைய  - என்
      மனம் நனைய
முகம் தெரியும் - உன்
     முகம் தெரியும்

முகம் தெரிய - உன்
     முகம் தெரிய
உயிர் மலரும் - என்
     உயிர் மலரும்