Posts

Showing posts from February, 2014
உண்மையின்
பொன்னிதழ்களைப்
பொசுக்கினாலும்

நியாயத்தின்
பவளக்கிளைகளை
வெட்டிச்சாய்த்தாலும்

நீதியின்
வைரவேர்களைக்
கருக்கினாலும்

நெஞ்சே
உன்
பாச நெருப்புதான்
பரிசுத்தமானதோ
வளைந்தால் உடையாது
வளையாவிட்டால்
நொறுங்கியே போகும்
மண உறவு

பிப்ரவரி 2014
இந்தியாவில் 2008 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கிய முகநூல் பயன்பாடு மற்ற நாடுகளைக் காட்டிலும் அதிவேகத்துடன் பத்து கோடியைத் தொடப் போகிறதாம். தொலைக்காட்சி ரசிகர்களின் எண்ணிக்கையைக் காட்டிலும், முகநூல் பயனாளர் எண்ணிக்கை அதிகமாம். 

செல்லுக்குள்
வரும் சொல்லுக்குள்
முகம் புதைத்து
கண்ணுக்குள் மலரும்
சொல்லினைச் சுவைக்கக்
கண்ணற்ற நிலையில்
முடமாகிப் போகுமோ
இந்திய இளமை!

1

Image
நீ
செல்லுமிடமெல்லாம்
தன் கோடிகோடிக் கரு விழிகளால்
உன்னையே
அடங்காக் காதலோடு
பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது

வேறெவரையும்விட
அது உன்னை
அதி தீவிரமாய்க் காதலிக்கிறது

எரிபொருள் தேடும்
நெருப்பினும் தாகமாய்
வாசனைகள் ஏற்றும்
காற்றினும் ஆவலாய்
ஏந்திக்கொள்ள ஏங்கும்
நிலத்தினும் பாசமாய்
வழிந்தோடத் துடிக்கும்
நீரினும் தவிப்பாய்
பரந்துவிரியச் சுழலும்
வானினும் மோகமாய்

உன்னைக் காதலிக்கிறது
2

மரணத்திற்கு
உயிர்களிடம் பசியில்லை
அடங்காக் காதலே உண்டு

உயிர்கள் மரணத்தின்
தீனியாவதில்லை
மரணத்தோடு ஐக்கியமாகி
நிகரில்லா நிம்மதி பெறுகின்றன

புலி
உன் உடலை
உண்டு செரிக்கும்
ஏனெனில்
அதன் தேவை சதை

மரணமோ
உயிர்களைத்
தன்னில் தழுவி
தனதாக்கி அணைத்துக்கொள்ளும்
உடல்களை நிராகரிக்கும்

புலி
கவ்விக் குதறும்போது
நீ வேதனைப்படுவாய்

மரணமோ
தழுவ வரும்வரைதான்
பயத்தின் நடுக்கம்
தழுவியபின் சுகம் சுகம்

மரணம் உன்னைக் காதலிக்கிறது
மறப்பதற்காக
என்று
சிற்சில பக்கங்களைத்
துரித கதியில்
கிழித்தெறிகிறேன்

கிழித்தவையே 
விட்டும் தொட்டும்
நினைவிலாட
வண்ணமிகு பக்கங்களின்
சாயங்களும் சரிவதாகத்
திடுக்கிடுகிறேன்
Image
ஒன்றல்ல சொர்க்கம் இரண்டு...

அது ஓர் அதியடர்வுப்
பேரழகுப் பாதை

பச்சைப் பசேல் மேனியும்
குளிர்ப்பூ செருகிய பனிக் கொண்டையுமாய்
மோதும் முகத்தில் கூந்தலவிழ்த்துச்
சிலீர் முத்தம் பதித்தன பெண்ணழகுப் புற்கள்

இதயம் சிலிர்க்க
நடந்தேன்

குப்புற விழுந்த வண்ணக் குடைகளாய்
வாசனை வசந்தங்களோடு
ரதிமகளின் ரகசிய இதழ்களைப்
பொது முற்றத்தில் விரித்துப்
பூத்துப் பூத்துக் குலுங்கிக் குதூகலித்துச் சிரித்தன
பொன் வண்ண வசீகர மலர்கள்

அள்ளி அணைத்து
மெல்ல நடந்தேன்

மனதை இழுத்து மதிமறக்கத் தாலாட்டி
மஞ்சத்தில் படுக்கைவைக்கும்
மாபெரும் மதுர மடிகளோடு
வா வா வென்றழைத்தன கருநீல மலைகள்

மனம் மயங்க
மகிழ்ந்து நடந்தேன்

தங்க மீன்கள் தாவியாடிட
வெள்ளை முயல்களாய்க் கொள்ளையழகுடன்
கோடி கோடியாய்த் துள்ளிக் குதித்தே
மண்ணைப் பசியாறி மகிழ்ந்து ஓடின
குட்டிக் குட்டியாய்க் கொட்டும் அருவிகள்

உயிர் நனைய
உள்ளே நடந்தேன்

துளித்துளியாய்த் தித்திப்பு மழையைத்
தூறலாகப் பொழிந்த வண்ணம்
கிளைகள் அனைத்திலும் கிளர்ந்து தொங்கின
தேனீக்கள் இல்லாத தேனடைகள்

நா சுவைக்க
நடந்தேன்

இதுவரை நுகர்ந்திராத
தேவ வாசனை அத்தனையும்
சீர்வரிசையாய்க் கைகளில் ஏந்திக்கொண்டு
தள்ளி நி…