Posts

Showing posts from January, 2008

காவியம் இதுதானோ

சந்தனப் பேழை
சிந்தியதாலோ
வந்தது மாலை

அந்தச் செந்தேன் மலரில்
வண்டின் தழுவல்
தந்ததோ ராத்திரி

மன்மதக் கருவண்டு
தேனுண்டதாலோ
வெளுத்தது வானம்

அவள் நாணத்தை மொழியும்
தோழிகள்தாமோ
வைகறைப் பூவிதழ்கள்


பன்னீர்ப் பனியில்
பொன்முகம் நாணக்
குளிப்பவள் நிலவாளோ

அவள் பருவ மலர்தழுவி
மணக்கும் தென்றலில்
கூந்தல் உலர்வாளோ

மழைத்துளி மணிகளை
வழியெங்கும் தூவியே
முகிலவன் வருவானோ

அவன் மார்பினில் துயிலும்
மோகத்தில் நிலவாள்
மெல்லத் தவழ்ந்தாளோ

இது இந்திரன் நந்தவனம்
என்றும் இளமை மணங்கமழும்
பல யுகங்கள் கழிந்தாலும்
உயர் காதல் உயிர்வாழும்

மலைமான் இடையில்
அருவிகள் நழுவுது
காவியம் இதுதானோ

குமரி ரோசாப்பு நாணம்
இலைகளில் வழியுது
காதலன் வந்தானோ

கரைகளில் ஓவியம்
வரைந்திடும் அலைகள்
நதிகளின் தூரிகையோ

தினம் ஒரு கவிதை
பாடிடும் குயில்கள்
தேவனின் தூதுவரோ

என் இதயம் குளிர்காயும்
இந்த இயற்கை உயிர்காக்கும்
பெரும் சோகத்தில் தள்ளாடும்
எந்த நெஞ்சும் இளைப்பாறும்

உன்னையே நேசிக்கிறேன்

நீ சூரியன்
உன் ஒரே
ஒரு பார்வையில்
என் உயிர் பிரிந்து விடும்
எனினும் நான்
தினந்தினம் பிறவியெடுத்து
உன்னையே நேசிக்கிறேன்

கொடுத்துவிடு கொடுத்துவிடு

இதழ்களில் எழும்
தாறுமாறு சங்கீதம்
காதுகளை மூர்ச்சையாக்க

நரம்புகளில் கிளம்பும்
நாசகாரப் புயல்கள்
விழிகளைக் குறிவைத்து
வெறியோடு வீச

மூளைக்குள் நிலவும்
மூர்க்க அதிர்வுகள்
இதயக் குருவியை
மின்ராட்டினமேற்றி
சுற்றோ சுற்றென்று சுற்ற

இன்னும் எத்தனை நொடிகளடீ
நீடிக்கும் இவ்வுயிர் ?

கொடுத்துவிடு கொடுத்துவிடு
என் முதல் முத்தத்தை
**36 காலமெல்லாம் காதல்

அவளும் அவனும் அன்பான கணவன் மனைவி. அவர்களுக்கு இடையில் இருக்கும் காதல் வானவில்லைப்போல பல வர்ணங்கள் கொண்டது. சூழல் காரணமாக திடீரென்று தாக்கிய ஒரு துரோக வியாதி அவளைப் படுக்கையில் சாய்த்தது. சில மாதங்களாகியும் அதிலிருந்து மீளாத அவள் இனி மீளவே மாட்டோ மோ, தன் அன்புக் கணவனுக்குத் தானொரு சுமைதானோ, என்று துடித்துத் துடித்து கண்களின் கரைகளில் உப்புக் காய்ச்ச்சுகிறாள். வெளிரிய முகத்துடன் வாடிக்கிடக்கும் அந்த ரோஜாவை தன் மடியில் அள்ளி அணைத்துக் கொண்டு அவன் பாடுகிறான் விட்ட சொல்லைத் தொட்டெடுத்துப் பாடும் அந்தாதிப் பாடலாக:


ஈரக் கண்ணை மூடிக்கொண்டு
வாடி நிற்கும் வாழை
தூரம் இல்லை ஓடி வரும்
நீ மலரும் காலை

காலை முதல் காலை வரை
காதல் சொல்லும் ராகம்
வேளை வரும் பூக்கள் பூக்கும்
தேறும் உந்தன் தேகம்

தேகம் எங்கும் தேனைச் சிந்தும்
தோகை மயில் பெண்ணே
மேகம் போலே நீரைச் சிந்தி
வாடும் எந்தன் கண்ணே

கண்ணுக்குள்ளே உன்னை வைத்து
காலமெல்லாம் காதல்
கண்ணின்மணி கண்ணீர் இனி
வேண்டுவதேன் வாழ்வில்

35 காதல் கிழியுமோ

கருமுகில் கிழியலாம்
கடுமழை பொழியலாம்
மின்னல் கிழிக்க
வானம் கிழியுமோ

இருவிழி கிழியலாம்
விழிமழை பொழியலாம்
இன்னல் கிழிக்க
காதல் கிழியுமோ

ஒருவரையொருவர்
உயிரெனத் தழுவி
இருமனம் உருகி
ஒன்றென ஆனபின்

இருட்டுகள் எப்படி
உறவினைத் தீண்டும்
ஈரேழ் பிறப்பும்
ஒளியே வீசும்

அடைகாத்த முட்டைகளாலேயே...

அந்தரங்கமாய் விழும்
உன் விழிகளை அடைகாத்த
என் இதயப் புறா

உன் விழிகள் வெறும்
பொன் முடைகள்தாம்
என்றறிந்த கணத்தில்

அடைகாக்கும் சுகத்தினின்று
மீளவும் முடியாமல்
குஞ்சுவராது என்ற சோகத்தைத்
தாளவும் முடியாமல்

அடைகாத்த முட்டைகளாலேயே
அடைகாக்கப்பட்டு
ஆர்ப்பரிக்கும்
நினைவுக் குஞ்சுகளாய்
முடிவில்லாமல் பொறிந்துகொண்டே

காதல் எனப்படுவது

இதயங்களின்
புனிதமான பகுதியிலிருந்து
நெகிழ்வான பொழுதுகளில்
இயல்பாகக் கழன்றுவிழும்
மிக மெல்லிய
உயிர் இழைகளால்
சாட்சியங்களோ
சட்டதிட்டங்களோ
இல்லாமல்
சுவாரசியமாய்ப்
பின்னப்படும்
ஓர் உறுதியான
உணர்வுவலை

சந்தோசமே உயிர் மூச்சு

அவளுக்கும் அவனுக்கும்
இந்த உலகத்தைப் போல
சந்தோசமே உயிர் மூச்சு

ஆனால் அதற்கு
வழிசொல்லும் வரைபடங்கள் மட்டும்
அவர்களிடம் வேறு வேறு என்றால்
அவர்களுக்குள் ஏது பேச்சு
எல்லாமே தூரமாய்ப் போச்சு

அவளின்
வரைபடம் பார்த்தான் அவன்
நிலைகுலைந்த புருவத்தில்
நெருப்புப் பற்றிக்கொண்டது

அவனின்
வரைபடம் பார்த்தாள் அவள்
எழில் வடித்த விழி நழுவி
எரி அமிலத்துள் விழுந்து
துடிதுடித்தது

அவர்களின் இதயங்களில்
வெறுப்புப் பயிர்கள்
வரப்பு மீறி வளர்ந்தன


முதலில்
மௌன மர நிழல்களில்தான்
ஒதுங்கினார்கள்

பின் ஒரு தரங்கெட்ட நாளில்
மௌனக் கூடுகள் உடைந்து
வார்த்தைக் கழுகுகள்
வாய்கிழியக் கூவி வட்டமிட்டன

உள்ளங்கள் ஒருமிக்காத இடத்தில்
உறவுப் பசை ஒட்டுமா ?

பொருந்தாததொன்றே
பொருத்தமென்றானபின்
நிலைக்கும் பிணைப்பென்று
ஒன்றுண்டா ?

கிழக்கும் மேற்கும்
கைகோர்க்கின்றன என்றால்
வியப்பு நிலவலாம்
நிம்மதி நிலவுமா ?

பொய்யும் உண்மையும்
ஒரு முட்டை ஓட்டுக்குள்
உயிர்க் கருவாய் வாழுமா ?

வாழ்க்கைக்குள்
முரண்பாட்டு இடிகள் இறங்கும்
முரண்பாட்டுக்குள்
வாழ்க்கை மழை பொழியுமா ?

அன்பற்ற பாறைக்குள்
ஈரம் தேடுவதும்
நேசமற்ற நெஞ்சில்
பாசமனு தொடுப்பதும்
சுயநல மனதுக்குள்
நியாயவொளி தேடுவதும்
விந்தைகள் என…

மகாராசா

உணர்வறியா
உறவுச்சபையில்
மகாராசனாய்
இருப்பதைவிட

உள்ளமறிந்த உயிரோடு
பிச்சையெடுத்தாலும்
போதும் போதும்
ஒப்பில்லா வாழ்வாகும்

தண்டனை

அன்பே
நூறாவது முறையாகவும்
நீ என்னைத் தனிமையின்
தீச்சிறையில் அடைத்துவிட்டு
உன் வெற்றிக்காகக்
காத்திருக்கிறாய்

ஆனால்
உன்னைவிட
இன்றெனக்குத்
தனிமை
பிடித்துப் போய்விட்டது

நெருப்பு வந்து சேருமோ

துளிமறந்தாய் என்பதற்கே
துடிக்கிறதடீ நெஞ்சம்
நீ
முழுமொத்தம் மறந்தாயென
மனமறிய நேருங்கால்
நிலைஎன்ன ஆகுமோ
செந்
நெருப்புவந்து சேருமோ
என்
குலைநடுங்கிப் போனதடீ
கொஞ்சுமொழிப் பைங்கிளியே

காதலிக்கிறேன் உன்னை எப்போதும்

நினைவு வட்டம்

நினைப்பு வளரும்
நினைப்பு வளர்ந்தா
மனசு இருளும்
மனசு இருண்டா
அழுகை நிறையும்
அழுது முடிச்சா
மனசு தெளியும்
மனசு தெளிஞ்சா
நினைப்பு வளரும்
***ஏன்

நான் உன் விழி தீபத்தின்
விட்டில் பூச்சி

உன் சூரிய நெற்றியில்
விழும் பனித்துளி

உன் கன்னக்
கண்ணாடி மாளிகையில்
உணர்வு இழைகளால்
காதல் வலை பின்னிய சிலந்தி

என்னை எற்றுக் கொள்ளாதது
சத்தியமாய் உன் தவறில்லை

பின் ஏன் நானுந்தன்
அனல் முகத்தின் முன்
மெழுகாய்
இன்னமும் நிற்கின்றேன்

காதலிக்கிறேன் உன்னை எப்போதும்


நீலாம்பல் பூவே

நீலாம்பல் பூவே
நீலாம்பல் பூவே
நீயெங்கு போனாய்
நீலாம்பல் பூவே

கோலாட்டம் போடும்
கொண்டாட்ட மனசு
ஏழெட்டு நாளாய்த்
தூங்காமல் கிடக்கு

காலற்ற மேகம்
வானேறிப் போகும்
காய்கின்ற நிலவும்
கண்மூடி நாணும்

நூலற்று வாடும்
காற்றாடி யானேன்
நீவந்து சேரு
நீலாம்பல் பூவே

ஆகாயம் நீலம்
ஆழ்கடல் நீலம்
ஆனாலும் உன்விழி
போலேது நீலம்

பாகாக்கி மூளும்
பனிப்போரே நாளும்
பாராத நாளில்
என்மொத்தம் நீலம்

வேகாத வெய்யில்
தாளாத தனிமை
விலகட்டும் இமைகள்
விரியட்டும் குடைகள்

சாகாத வரமாய்
உன்பார்வை போதும்
சாவென்ற சதியும்
குறிமாறிப் போகும்

தேரோடு வந்தேன்
தீர்மானம் தந்தேன்
ஊரோடு நீயோ
போராடும் செந்தேன்

யாரோடும் சேரா
ஏகாந்த கீதம்
உன்நெஞ்சில் ஓதும்
என்காதல் யாகம்

சேறோடு சரியும்
உன்னுள்ள தாகம்
என்மான உயிரின்
வேர்கொத்தும் காகம்

மாரோடு மங்களம்
மனத்தோடு குங்குமம்
மாறாகிப் போனால்
முற்றாக நடைப்பிணம்

நீலாம்பல் பூவே
நீலாம்பல் பூவே
நீயெங்கு போனாய்
நீலாம்பல் பூவே

என்னை விதைத்தவள்

விண்ணை நிறைப்பது நீலம் - என்
விழியை நிறைப்பது கனவு
என்னை விதைத்தவள் நீயே - என்
இளமை துளிர்த்தது பூவே

இன்னும் என்னடீ மீதம் - என்
இதயம் போடுதே தாளம்
உன்னைத் தேடினேன் அன்பே - என்
உயிரில் குடியேறு இன்றே

நம்பாதீர்கள்

நம்பாதீர்கள் தோழர்களே
காதல் தோல்வியைச்
சாவு தீர்க்குமென்பது
சுத்தப் பொய்

ஆன்மாவுடன்
தொடர்புகொண்ட காதலை
அதன் வேதனையைச்
சாவால் தீர்க்கவே முடியாது

அழுத்தமான
இன்னொரு காதலல்லவா
அதை அடியோடு
வெட்டிச் சாய்க்கும்

இளமையா முதுமையா

Image
இளமையின் வேகம்
தோல்வியின் சக்கரமா
அல்லது
வெற்றியின் ஏணியா

முதுமையின் நிதானம்
பாதுகாப்புப் பட்டையா
வாழ்வு பறிக்கும் தொல்லையா

பயமறியா இளமை
சறுக்கியும் விழுகிறது
சாதித்தும் காட்டுகிறது

அனுபவ முதுமை
இழந்தும் நிற்கிறது
வென்றும் நிமிர்கிறது

இளமை
தோல்விகளைப்
பொருட்படுத்துவதில்லை
பொருட்படுத்தாதவை
தோல்விகளாவதில்லை

முதுமை
தோல்விகளை ஏற்பதில்லை
அனுபவ நிதானத்தில்
தோல்விகள் வருவதில்லை

இளமை அனுபவிக்கும்
சின்னச்சின்ன சிலிர்ப்புகளில்
முதுமை புல்லரிக்காது

முதுமை அனுபவிக்கும்
மௌன இன்பங்களை
இளமை சீரணிக்காது

எல்லாவற்றுக்கும்
பழமொழி சொல்லும்
முதுமை

எல்லாவற்றையும்
தொட்டுத் தொட்டுச்
செலவாகும் இளமை

இளமையின் காயம்
வெறும் தசைக் கீறல்
முதுவையின் காயமோ
எலும்பு முறிவு

சிந்தனைச் சாதனை
முதுமையின் வெற்றி
செயலாற்றும் சாதனை
இளமையின் வெற்றி

நிதான முதுமையோடு
வேக இளமை
சேர்ந்ந்துவிட்டால்
தோல்வியென்பது
பொய்யாகிப் போகும்

இளமையைப் கண்டு
முதுமை புத்துணர்ச்சி பெறுவதும்
முதுமையைக் கண்டு
இளமை சிந்தனை கொள்வதும்
இலவசக் கொடுக்கல் வாங்கல்

பேரனிடம் சொன்னால்
நொடிப்பொழுதில் முடிப்பான்
என்று பெருமைப்படுவார் தாத்தா

என் தாத்தாவிடம் கேட்டால்
அற்புத யோசனைகளை
அள்ளிப் பொழிவார் என்று
பீற்றிக்கொள்வான…

பயணக்கிறக்கம் (Jet lag)

Image
ஜெட்லாக்கை பயணக்கிறக்கம் என்று பயணக்கிறக்கத்தோடு மொழிபெயர்த்தேன்.

மே 2005, ஒரு பன்னிரண்டு தினங்களுக்காக, கனடாவிலிருந்து சென்னை, பின் சென்னையிலிருந்து கனடா, ஜெர்மனியின் லுப்தான்சா விமானம் மூலம் சிறகடிக்காமல் விமானம் விசிலடிக்கப் பறந்தேன். கனடாவிலிருந்து ஜெர்மனி ஏழரை மணி நேரம். ஜெர்மனியில் சுமார் ஐந்து மணி நேரம் அடுத்த விமானத்திற்காகக் காத்திருக்கும் ஓய்வு. பின் ஜெர்மனியிலிருந்து சென்னை ஒன்பது மணி நேரம். இப்படியே பன்னிரண்டு தினங்கள் கழித்து மீண்டும் சென்னையிலிருந்து டொராண்டோ.

இந்த என் திடீர்ப் பயணம் குளிர்கால நள்ளிரவுக் கனவைப் போல் கழிந்தது. படுத்தவன் விழித்தபோது கனடாவின் இயந்திர தினங்களில் மீண்டும் நிற்காத ஓட்டங்களோடு இழைந்து விட்டதாய் உணர்ந்தேன். ஆனால் ஒரு வித்தியாசம். யாரோ முகம்தெரியாத துரோகிகள் பலர் இரவோடு இரவாக என் கனவுக்குள்ளேயே வந்து என்னை அடித்து நொறுக்கிப் போட்டு விட்டதைப்போல ஒரே களைப்பு, கழித்தெடுக்க முடியாத அலுக்கை. ஏன்? எப்படி? அதுதான் ஜெட்லாக் எனப்படும் பயணக்கிறக்கம்.

விமானத்தை விட்டு இறங்கிய சில நாட்களுக்கு ஒருவித சோர்வு, மயக்கம், தடுமாற்றம் என்று எல்லாவித பலகீனச் சொற்களும் …

18 வரம்

Image
என் வரம்
வரம் கேட்கிறது என் விழியோரம்
தவமிருக்கிறேன்
விலகிவிடக்கூடாதே என்ற தவிப்போடு

என் உறக்கம்
உறங்குகிறது என் மார்மீது
விழித்திருக்கிறேன்
கலைந்துவிடக் கூடாதே என்ற கவலையோடு

என் உயிர்
உயிர்க்கிறது என் உதட்டோடு
உறிஞ்சுகிறேன்
துளி அமுதும் சிந்திவிடக் கூடாதே
என்ற அக்கறையோடு

என் சொர்க்கம்
சுரக்கிறது என் மடிமீது
சிலிர்க்கிறேன்
என் இதயம் நின்றுவிடக் கூடாதே
என்ற பதட்டத்தோடு

என் நதி
நீர் கேட்டு என் வாய்க்கால்களில்
நீந்துகிறேன்
நிஜம்தானா என்று என்னைக்
கிள்ளிப் பார்த்துக்கொண்டே

காதலிக்கிறேன் உன்னை எப்போதும்
தைத்திங்கள் தமிழ்ப்புத்தாண்டு

தைத்திங்கள் தலைநாள்
தமிழுழவர் ஒளிநாள்
தமிழ்மக்கள் பெருநாள்
தமிழ்ப்புத்தாண்டுத் திருநாள்

தென்திசை ஓய்ந்த கதிரவன்
வெற்றித் திலகம்போல்
வடதிசை நகரும் நன்னாள்

நெல்லுக்கும் உழவர்க்கும்
மடிதரும் நிலம்
உயிர்தரும் நீர்
மூச்சுதரும் காற்று
ஒளிதரும் சூரியன்
மழைதரும் ஆகாயம் என்ற
ஐம்பூதங்களுக்கும்
நன்றியோடு விழா எடுக்கும்
பொன்னாள்

வரப்புகளில் விளையாடி
வயலுக்குள் வாழ்ந்து
வளர்ந்த நெற்கதிர்களை
வெண்மணி அரிசியாக்கி
புத்தம்புதுப் பானையில்
பாலும் சர்க்கரையும்
பாகும் பருப்புமிட்டுப் பொங்கி
மஞ்சளும் இஞ்சியும்
கரும்பும் கற்கண்டும் கூட்டி
நிலத்தை முத்தமிட்டுச்
சூரியனை வாழ்த்தி
உழவர்தம் உயிர் நெகிழும்
பொங்கல்நாள்

தைத் திங்கள்
தமிழ்ப் புத்தாண்டுப் பொங்கல்
தித்திப்பு வாழ்த்துக்கள்!

பொங்கலோ பொங்கல்

தைமாதம் தைமாதம்
தமிழனுக்கு நெய்மாதம்
கைவிட்ட கனவெல்லாம்
கைகூடும் மெய்மாதம்

கும்மியடி கும்மியடி
குங்குமமே கும்மியடி
தைமகளும் வந்துவிட்டாள்
தாலிக்கொடி தந்துவிட்டாள்

கோத்துயெடு கோத்துயெடு
கொத்தோடு இஞ்சிமஞ்சள்
கட்டியெடு கட்டியெடு
கட்டோடு செங்கரும்பு

கூரைபிரி கூரைபிரி
கீத்தெல்லாம் மாத்தியெறி
மாடுபிடி மாடுபிடி
மணிச்சலங்கை பூட்டிவிடு

சுண்ணாம்பு வெள்ளாடை
சுவரெங்கும் கட்டிவிடு
மாக்கோலப் பொன்னாடை
முன்வாசல் இட்டுவிடு

முத்தமிடு முத்தமிடு
மண்தொட்டு முத்தமிடு
நெத்திவிழும் நீர்முத்தை
நெஞ்சாரக் கொஞ்சிவிடு

பொங்குதடி பொங்குதடி
புதுப்பானை பொங்குதடி
பொங்குறதும் பூக்குறதும்
புதுச்சோறா பூமுகமா

நிலமகளை நீர்முகிலை
மாடுமனை ஏர்உழவை
நெஞ்சோடு நெகிழ்வோடு
கொண்டாடும் பொங்கலிது

பால்பொங்கல் கண்டவன்நான்
பனிப்பொங்கல் காண்கிறேன்
பனிதூவும் பொழுதுக்குள்
நினைவோடு வேர்க்கின்றேன்

ஆயிரமாய்ப் பண்டிகைகள்
அங்குமிங்கும் வந்துபோகும்
தமிழனுக்கோர் தனிமகுடம்
தைப்பொங்கல் வாழ்த்துக்கள்

எதையும் தாங்கும் இதயம்

வெந்துபோன சோற்றுக்குள்
வேகாத அரிசிகளாய்
விடைதேடி விடைதேடி
விடை காணா மயக்கமா

தெரிந்த ஓர் விடைகூட
பச்சோந்தித் தோல்போல
நேற்று ஓர் நிறமாகி
இன்று ஓர் முகமானதா

தேய்கிறதா செல்லமே
துயிலாத உயிர்க்குஞ்சு
விலகாத கதவின்முன்
விரல்கூட்டித் தினந்தட்டி

நண்பர்களே பகைவரெனில்
பகைவர்களே நண்பர்களோ
இருட்டுகளின் தத்துவங்கள்
உறக்கத்தை மேய்கிறதா

ஒளிந்திருக்கும் இருட்காட்டில்
விகாரத்தின் எச்சங்கள்
உனக்குள்ளும் நஞ்சென்ற
நிசங்காட்டிச் சுடுகிறதா

நிசமென்று வந்ததெலாம்
நிழல்தானோ முழுப்பொய்யோ
தொப்புள்கொடி அறுத்தெறிந்த
அப்பொழுதே தாய் பொய்யோ

காலத்தின் சுழற்சிகளில்
அனுபவத்தின் ஆய்வுகளில்
கண்ட ஞானக் கீற்றின்முன்
நீயுந்தான் ஓர் பொய்யோ

அம்மம்மா நடுக்கங்கள்
அசராத தண்டனைகள்
இடுகாட்டுத் தீப்பொறியாய்த்
தளிருயிரைத் தீய்க்கிறதா

துயர்வேண்டாம் செல்லமே
தீய்க்கட்டும் தீருமட்டும்
தெரிந்துகொள் புரிந்துகொள்
தெளிவாயொரு பேருண்மை

இன்றுதான் உன் வாழ்வமுதின்
இனிப்பான சுகப்பயணம்
உண்மையான பொற்தளத்தில்
உயிர்ச்சுவடு பதிக்கிறது

முட்டையிருள் ஓடுடைக்கக்
குட்டிகளும் அழுமோடா
முட்டியதை உடைத்தெறிந்து
முளைவிட்டு வெளியில் வா

சத்தியங்கள் அனைத்தும் நீ
சந்தித்துத் தெளியாமல்
வாழ்வென்னும் குருட்டாடு
வழியற…
***45

கேள்விகள்

என் இருத்தலின்
அகராதிகள்

எனக்கான
என் பயணங்கள்

என் மூச்சுக் காற்றுக்குச்
சூடு தரும் சக்திகள்

என்னை எனக்கே
அடையாளம் காட்டும்
கைகாட்டிகள்

என் வலிமையோடு
என் வலிமையைப்
போரிட வைக்கும்
தளபதிகள்

முகத்திரைகளற்ற
என் முகங்கள்

என் சொற்களில்
சுகப்படாத
என் தேடல்கள்

தனிமைக் குகைக்குள்
என்னைத்
தாகத்தோடு அடைத்து
மீண்டுவர பல
ஆண்டுகள் ஆக்கிவிடும்
பூதங்கள்

எனைச் சாகடிக்கும்
மரண நெருக்கடிகள்
சாகாமல் வாழவைக்கும்
உயிர்த் துளிகள்

என் வாழ்வுப் பாதையில்
என்னை எனக்குமுன்
நானே நிறுத்தி விசாரித்த
என் விசாரிப்புகளுக்கு
வெகுமதிகளாய்க்
கவிதைகளைத் தந்த
படைப்பாளிகள்

கேள்விகள்தாம் கேள்விகள்தாம்
எல்லாம் எல்லாம்
என் கேள்விகள்தாம்

8 இன்னும் கொஞ்சம்

இன்னும் கொஞ்சம்
.... இன்னும் கொஞ்சம்
இன்னும் இன்னும்
.... இன்னும் கொஞ்சம்

உன்னைக் கொஞ்ச
.... உன்னைக் கொஞ்ச
உன்னுள் என்னுள்
.... மின்னல் மிஞ்சும்

சின்னச் சின்னக்
.... கன்னப் பாளம்
கிள்ளக் கிள்ள
.... நாடித் தாளம்

கண்ணில் பொட்டு
.... கூட்டம் போடும்
கைகள் பட்டு
.... கோலம் ஆகும்

பெண்ணே பெண்ணே
.... என்னைக் கொன்று
கண்ணைக் கட்டி
.... உன்னைக் கொன்று

என்னை விட்டு
.... எங்கே போனாய்
வண்ணம் கெட்டு
.... விம்மும் பாவாய்

ஊரும் பேச்சும்
.... பின்னே வந்தது
உயிர்கள் தானே
.... முன்னே வந்தது

மனங்கள் வாழா
.... மணங்கள் எல்லாம்
குணங்கள் கெட்டே
.... குப்பை ஆகும்

கண்ணின் மணியில்
.... என்னைக் கொழுவு
உன்னைப் பேணும்
.... உயிரே எனக்கு

மண்ணாய்ப் போகும்
.... எண்ணம் போதும்
மரணம் தொடவும்
.... நீயே வேண்டும்

உன்னால் என்னால்
.... இயலாக் கதவை
உண்மைக் காதல்
.... உடைத்தே நொறுக்கும்

உன்னுள் என்னை
.... அள்ளிப் பின்னு
இன்னல் வந்தால்
.... விண்ணும் மண்ணு