Posts

Showing posts from July, 2018
சாதுர்யமாக விளையாடுகிறோம்
என்கிற பெருமையில்
அன்பான அன்பைக்
கொன்று புதைக்கிறார்கள்
சில அறிவாளிகள்

அன்புடன் புகாரி
முதியோர் இல்லம் நோக்கித்
தானே நடையைக் கட்டுபவரே
நாலும் அறிந்த முதியவர்

அன்புடன் புகாரி
எல்லாமே தொடக்கப்புள்ளிதான் முற்றுப்புள்ளி என்று ஒரு புள்ளியே கிடையாது
அன்புடன் புகாரி

நீ வரும்போது

நீ வரும்போது
நானுன்னை
அள்ளியணைத்துப்
பூரித்து மகிழவேண்டும்

நீ என்னைக்
கொடுநெருப்பில்
தள்ளிவிட்டுக்
கண்டுகொள்ளாமல்
சென்றிருக்கிறாய்

ஆமாம்

நீ என் மீது
திராவகத்தைக் கொட்டிவிட்டு
திரும்பிப் பார்க்காமல்
ஓடியிருக்கிறாய்

உண்மைதான்

நீ என்னை
அனாதையாய் அறிவித்து
குப்பைத் தொட்டியில்
கொட்டிவிட்டுச்
சென்றிருக்கிறாய்

ஆனால்
என் செம்பவளமே

நீ வரும்போது
நானுன்னை
அள்ளியணைத்துப்
பூரித்து மகிழவேண்டும்

வா...

இன்றா?
நீ என்றோ
என் நெஞ்ச நதிக்குள்
நீராய் வந்தவன் தானே

நீ
வராமல் போயிருந்தால்
என் மனஆறு
வெறும்
சுடுமணற் கூடுதானே

நீ
என்
உற்சாக
உயிரல்லவா

நீ
என்
நிழலற்ற
நானல்லவா

வா...

நீ வரும்போது
நானுன்னை
அள்ளியணைத்துப்
பூரித்து மகிழவேண்டும்

ஏன்
எப்படி
எதற்காக

உன்மீதான
என்
உறவின் உணர்வை
நான்
ஒரு வார்த்தையில்
சொல்வதானால்
அப்படி
ஒரு
வார்த்தையே
உலக மொழிகள்
எதிலும்
இல்லவே இல்லை
என்பேன்

ஏன்
எப்படி
எதற்காக

நீ
வெட்டித் தின்று
துப்பிய சக்கையாய்
நான்
கிடந்தாலும்
ஒரு கோகினூர்
வைரமாய்
முத்துக்களால் அலங்கரித்தத்
தங்கத் தட்டில்
நான்
கிடப்பதாய்ப்
பெருமை கொள்வேன்

ஏன்
எப்படி
எதற்காக

கேட்டா
நான் உன்னைப்
பெற்றேன்

பெற்றுத்தானே
நானுன்ன…