Posts

Showing posts from November, 2009
என்னென்னவோ
பேச எண்ணும் என் உதடுகள்
வெறும் "உம்ம்ம்ம்" மட்டும்
கொட்டுகின்றனவே
ஏன் என்றாள் முதல் நாள்

நன்றாக
உளறத் தொடங்கிவிட்டேன்
என்ன செய்வது உன் தலைவிதி
கேட்டுத்தான் ஆகவேண்டும்
என்றாள் அடுத்த நாள்

மூன்றாம் நாள் பற்றி
யாரும் எதுவும் கேட்காதீர்கள்
தயவுசெய்து
நெஞ்ச மரக்கிளைகளிலெல்லாம்
சினேகக் கிளிகளின்
கீச்சுக்கீச்சுகள்

விரும்பினால்
இப்படியா
இடைவெளியே இன்றி
விரும்பும் இந்த இதயம்

நானே அறியாப் பொழுதொன்றில்
என் உயிருக்குள்
உன் உயிரிழைகளால்
கோட்டை கட்டிக்கொண்டவளே

காட்டாற்றில்
இழுத்துக்கொண்டு போகும்
சிறு படகைப்போல
தரிகெட்டு ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது
உன் பின்னால் என் நெஞ்சு

இதுவரை
உன் கண்களைத்தான்
பார்த்துக்கொண்டே இருந்தேன்

இப்போது
நான் பலகீனமாய்
ஆகிக் கொண்டிருக்கிறேன்
என்று
புரிந்துகொள்கிறேன்

நீயும்
புரிந்து கொள்கிறாய்
காத்திருந்தவளைப் போல

காதலிக்கிறேன் உன்னை எப்போதும்
உணர்வுகளை விழிவானில்
முழு நிலவாய் நிறுத்தும்
கலையறிந்தவள் நீ

ஒவ்வொரு சொல்லிலும்
உன் எதிர்பார்ப்பைப்
படம் பிடித்துக்காட்டும்
கைதேர்ந்த புகைப்படக்காரி

நெற்றி.. நாசி...
விழி... இதழ்...
செவி... சிற்றிடை...
என்று
ஒன்றுவிடாமல் என்முன்
ரகசியப் போர்விமானங்களாய்ச்
சீறிக்கொண்டு வருகின்றன

உன் அபிநய மொழிகளைப்
புரிந்துகொண்ட நெஞ்சுதான்
உன் பஞ்சுமெத்தையாகிறது

பெண்ணின் விருப்பங்கள்
தெளிவாய் வெளிப்படும்போதுதான்
உறவு முகில்
உற்சாக மழை பொழிகிறது
வாழ்க்கை சுவாரசியமாகிறது

காதலிக்கிறேன் உன்னை எப்போதும்
எந்த
யுத்தத்தை வேண்டுமானாலும்
நிறுத்திவிடலாம் - ஆனால்
அத்தனைச் சமாதானப் புறாக்களையும்
சப்பியே சாப்பிட்டுவிடும்
நம் முத்த யுத்தத்தை மட்டும்
நிறுத்தவே முடியாது
உன்
நெருப்பை
என்
உயிர்த் திரியில்
ஏற்றிய
உணர்வுத் தீபம்
நீ

மனக் காற்றில்
எத்தனை ஆடினாலும்
என்
திரிவிட்டு விலகாத
தீஞ்சுடர்
நீ
எந்த இக்கட்டில்
நீ எங்கு ஓடினாலும்
குட்டியையும்
பையில் இட்டுக்கொண்டு
ஓடும்
கங்காருவைப்போல
என் சகலத்தையும்
வாரி அள்ளிக்கொண்டு
நீ ஓடுகிறாய்

நில்
நான் தான்
நீயாகவே இருக்கிறேனே?

என் சிறகினில்
இறகாக வேண்டும் என்ற
உன் சிறகினில்
நான் இறகானேன்
என் சிறகினில் நீ இறகானாய்

இருவரும்
உயரே உயரே எழுந்து
தளமறியாமல்
சேர்ந்தே பறந்தோம்

நீ உன் உணர்வு மூச்சால்
பறக்கும் உயரமும்
நான் என் உயிர் மூச்சால்
பறக்கும் உயரமும்
ஒரே தளத்தில்
சஞ்சரிப்பதைக் கண்டு
ஒருவருக்குள் ஒருவர்
மீண்டும் மீண்டும்
விழுகிறோம்

வாழ்வின் புள்ளியே கோலமே

Image
உன் சாலையில் நடக்கிறேன்
உன் குழிகளில் விழுகிறேன்
நீ தரும் கண்ணீரைக் கொட்டுகிறேன்
ஒருநாள் மூச்சழிந்து முடியப்போகிறேன்
கதறியே அழுதாலும் நீயே அல்லாது
வேறு எவராலும் எதற்கும்
தீர்வு சொல்ல இயலாது
காலமே காலமே
வாழ்வின் புள்ளியே கோலமே
உன் குரலவிழ்க்கும் சொல்மொட்டுகள்
என் இதயத்தை இழுத்துவைத்து
இச்சுக்களிடம் பூக்கள்

மூர்ச்சையான மனதின் முகத்தில்
சலக்கென்று விழும் பன்னீர்த் துளிகள்

திமுதிமுவென பற்றியெரியும் நெஞ்சில்
பனிப்பூ பூக்கவைகும் வித்தைகள்

கைகளைச் சிறகுகளாக்கி
மேலெழுந்து திரியச்செய்யும் மந்திரங்கள்

போதுமென்று முற்றுப்புள்ளி
வைக்க முடியாத தொடர்கதைகள்

காதலிக்கிறேன் உன்னை எப்போதும்
பக்தி
காதலின் குழந்தை

பக்தி முத்திப்போனாலும்
காதல் முத்திப் போனாலும்
அவன் கிறுக்கு

தெய்வ தரிசனம் கேட்கும்
பக்தனின் ஏக்கத்திற்காவது
ஓர் எல்லையுண்டு

தேவதை தரிசனம் கேட்கும்
கிறுக்கனின் ஏக்கத்திற்கு
எல்லை ஏது

பொதுவில் குடும்பம் என்பது நான்கு வகை

1.தாத்தா பாட்டி அப்பா அம்மா சித்தப்பா பெரியப்பா பேரன் பேத்தி மாமா மச்சான் என்று ஒருவர் பாக்கியில்லாமல் ஒரே வீட்டில் ஒன்றாக வாழும் கூட்டுக் குடும்பம். இது இப்போதும் சில இந்தியக் குடும்பங்களில் உண்டு. சண்டைகள் குறைவில்லாமல் நடக்கும். எவரும் தனித்துவம் கொண்டு வாழ்வது மிகக்கடினம்.

2. அப்பா, அம்மா, கணவன், மனைவி, பிள்ளைகள் என்ற கூட்டுக் குடும்பம். தம்பிகளும் அக்கா தங்கைகளும் தனிக்குடித்தனம் சென்றுவிடுவார்கள். இது இந்தியாவில் பரவாலாக உள்ள கூட்டுக் குடும்ப நிலை இப்போது. இதில் சேமிப்பு அதிகம். அன்பு பாசம் அதிகம். உறவு நலம் அதிகம்.

3. கணவன், மனைவி, திருமணமாகாத பிள்ளைகளைக் கொண்ட குடும்பம். இது உலக அளவில் பிரசித்தம். எங்கும் காணக்கிடைக்கும் அமெரிக்காவையும் சேர்த்து. பெற்றோர் முதியோர் இல்லத்துக்குச் சென்றுவிடவேண்டும். பெற்றோரை தனித்துவிடும் அவலம் தவிர மற்றதெல்லாம் நலம்தான்.

4. ஆணும் பெண்ணும் தனியானவர்கள். Singles. ஆணும் பெண்ணும் சேர்ந்து வாழ்வார்கள் திருமணம் செய்துகொள்ள மாட்டார்கள். பிள்ளைகள் தொல்லைகள் என்று தவிர்ப்பார்கள். பந்தம் இல்லை சொந்தம் இல்லை. ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியானவர்கள். எந்தப் பொறுப்…

காதலில்லாத கடமை என்பது வெறுமையேயன்றி வேறில்லை

வெறும் கடமை தருவது வெறுமையான இயந்திர வாழ்க்கை.

ஒரு நகலெடுக்கும் (Photo Copy) இயந்திரம் தன் கடமையைச் செய்வதற்கும் மனிதருக்கும் என்ன வித்தியாசம்?

மனிதர்கள் ரோபாட்டுகள் அல்ல!

காதல் மிகச் சாதாரணமானவனைக்கூட சாதிக்கும் சக்தியாய உயர்த்தும்.

எதற்குமே லாயக்கற்றவனைக்கூட கடமை வீரனாக்குவது அவன் கொண்ட காதல்தான்.

வறுமையாலும், உறவுகள் கீறிவிடுவதாலும், தோல்விகளாலும் தற்கொலைகள் உண்டு.

காதலில் தற்கொலை செய்துகொள்பவர்கள் காதலித்துவிட்டோம் எனவே தற்கொலை செய்துகொள்கிறோம் என்று தற்கொலை செய்வதில்லை.

காதல் என்றால் என்னவென்றே தெரியாத காட்டுமிராண்டிகள் அவர்களை வாழவே விடாமல் முழு சக்தியையும் பயன்படுத்தி சாகடிப்பதால்தான் சாகிறார்கள்.

ஆனாலும் தற்கொலை கூடாது. அதற்குப்பதில் சாகும் வரை அவர்களை எதிர்த்துப் போராடலாம்.

காதல் என்றதும் முகம் சுழிப்பவர்கள் ஆழ்ந்து சிந்திக்கத் தெரியாதவர்கள்.

ஏனெனில் இந்தப் பிரபஞ்சமே காதலில்தான் இயங்குகிறது. ஆகாயத்திலும் எல்லாமே ஈர்ப்புதான். அந்த ஈர்ப்புகள் அழிந்துவிட்டால் ஒன்றுமே இல்லை.

ஒரு வாழ்க்கை வெற்றிகரமாய் அமைவதற்கு காதலும் கடமையும் மிக முக்கியம்.

ஓர் உயிர் மண்ணில் வந்து விழுக…

கிரந்த எழுத்துக்களை எடுத்தெறிய வேண்டுமா?

1. 1400 வருடங்களுக்கும் மேலாக தமிழன் இந்த கிரந்த எழுத்துக்களைப் பயன்படுத்துகிறான்.

2. தொல்காப்பியத்தில் இல்லை என்ற வாதம் சரியாகாது. அது சுமார் 2000 வருடம் பழமையானது.

3. அதுமட்டுமல்ல, தொல்காப்பியத்தில் ஃ ஆய்தத்தை முதல் எழுத்தாகக் கொண்டு எழுதவேண்டும் என்று சொல்லப்படவில்லை. இங்கே இவர்கள் வசதிக்காக இலக்கணத்தை மாற்றுவார்களாம். கிரந்தம் என்றால் மட்டும் மிகப்பழைய இலக்கணம் வந்துவிடுமாம். வேடிக்கை இல்லையா?

4. அதுமட்டுமல்ல, இந்த குறிகள் இட்டு எழுதுவது எந்த இலக்கண நூலில் இருக்கிறது என்று கேளுங்கள். அதை மட்டும் புதுசா கொண்டுவரேன்னுவாங்க. 1400 வருடம் மக்களால் புழங்கப்படுவதை நீக்கவேண்டுமாம். இவங்க புதுசா குறிகள் இட்டுத் தருவதை தமிழர்கள் அப்படியே ஏற்க வேண்டுமாம்.

5. க்ரியா தற்காலத் தமிழ் அகராதி, கிரந்த எழுத்துக்களைத் தன் அகராதியில் ஏற்றுக்கொண்டு அர்த்தம் எழுதியுள்ளது. க்ரியா என்று தன் அகராதிக்குப் பெயரிட்டு தொல்காப்பியத்தை உடைத்துவிட்டது. அது சாதாரணமாகவர்களால் உருவான அகராதி அல்ல. மொழி அறிஞர்களாய் உயர் பதவி வகிப்பவர்களால் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.

6. தமிழில் ஏராளமான வடசொற்கள் புழக்கத்தில் உள்ளன. அவற்றை எந்த …

நாளைய குடும்பம் - ஓர் அமெரிக்க வாழ்வுக் காட்சி

Image
1. 16 லிருந்து 18 வயதுக்கும் ஆணும் பெண்ணும் வீட்டைவிட்டு வெளியேறுகிறார்கள்.

2. எங்கேயாவது அறை எடுத்து காம சூத்திராவின் சந்துபொந்துகளிலெல்லாம் சிந்து பாடுகிறார்கள்

3. சில பெண்கள் வயிறு தள்ளிவிடுகிறார்கள் பலர் தப்பித்துக்கொள்கிறார்கள். வயிறு தள்ளியவர்களின் குழந்தைக்கு அரசும் தள்ளவைத்த பையனும் பொறுப்பு. குழந்தையின் 14 முதல் 16 வயதுவரை பையன் பெண்ணுக்குப் பணம் தரவேண்டும். பெண்ணும் மாட்டிக்கொள்கிறாள் ஆணும் மாட்டிக்கொள்கிறான்.

3. பள்ளிக்கூட படிப்பும் முடிவடையாத நிலையில் வால்மார்ட் போன்ற பெருங்கடைகளில் வேலை செய்கிறார்கள். பியர் குடிக்க வழியில்லாமல் சாலை முக்குகளில் நின்று காலணா காலணா என்று பிச்சை எடுக்கிறார்கள்.

4. கல்லூரிப் படிப்பிற்கு வட்டியில்லா காலவரையில்லா கடன் தருகிறேன் என்கிறது அரசு. ஆனால் அதைக் கேட்கும் நிலையில் அவர்கள் இல்லை. வாழ்க்கை பலரோடும் படுக்கையில் விழித்திருக்கிறது

5. இப்படியே ஒரு 30 வ்யதாகிவிடுகிறது. பின் மெதுவாக உணர்கிறார்கள். அரசு தரும் சலுகைகளை ஏற்றுக்கொண்டு சிலர் மட்டும் கல்லூரிக்குள் நுழைகிறார்கள். வேலையும் படிப்புமாய் அது பல வருடங்கள் முதியோர் கல்வியாய் ஓடுகிறது

6. 40 வயது…
பல்லாயிரம் வெட்டுக்கிளிகள்
தத்தித் துள்ளும் நெஞ்சோடு
தேடிப் பிடித்த திருப்தியும்
நம்மோடு உள் நுழைய
எப்போதும் இல்லாத
சாகாக் காதல் வாசனையால்
குப்பென்று பூத்தது அந்த உணவகம்

ஓடிவந்த பணியாளிடம்
கேளடி எதுவாகினும் என்றே கூறி
உன் கழுத்துக்குள் புதைந்தேன்

வரவழைத்த உணவைத்தான்
உண்டேனா அல்லது
உன் தீம்பலா வாயசைவுக்கேற்ப
பட்டு வார்த்தைகள் இட்டு
குட்டிக் கவிதைகள் பலநூறு
வடித்தேனா என்று இன்றும் அறியாமல்
ஏதோ மாயத்தில் சிக்கிக்கிடக்கிறேன்
நீ
வந்ததும்
ஆளரவமற்றுக்கிடந்த
என் வீதிகளில்
புயலடிக்கத் தொடங்கியது

என்
காய்ந்த
மரப்பட்டைகளும்
பூக்களாய் மாறி
பல வண்ணங்களில்
குலுங்கிச் சிலிர்த்தன

நீ
சென்றுவிட்டாய்

புயல்
ஓய்ந்துபோய்விட்டது

ஆனால்
தீச்சுனாமியல்லவா
வந்துவிட்டது

என் உயிர் வேர்கள்
அத்தனையும்
கருகிச் செத்துவிட்டன

நீ ஏன் வந்தாய்?

காதலிக்கிறேன் உன்னை எப்போதும்
அய்யய்யோ என்று
அதிசயிக்கும்
ஐந்து மில்லி இடையழகி

பொய்யல்ல என்று
திரண்டிருக்கும்
பஞ்சு மிட்டாய் மாரழகி

மெய்யல்ல என்று
பொய்யுரைக்கும்
டிஜிட்டல் கண்ணழகி

செய்வதேது என்று
கலங்கடிக்கும்
செல்லுலாய்ட் பேரழகி
கொள் அல்லால் கொல்
கொள்ளாது கொல்வாயோ
அன்றி கொண்டு கொல்வாயோ

கொல் அல்லால் கொள்
கொல்லாது கொள்வாயோ
அன்றி கொன்று கொள்வாயோ

கொல் கொள் இரண்டும்
காதலில் ஒன்றெனச் சொல்
குடையின்றி
மஞ்சம் வந்தால்
இதுதான் நிலை
வியர்வை மழை

இருக்கும் வரை இருக்கிறேன்

Image
இருக்கும் வரை இருக்கிறேன்
இறக்கும் போது இறக்கிறேன்
இருப்பதுதான் இறப்பது
இறப்பதுதான் இருப்பது

இருப்பும் இல்லை இறப்பும் இல்லை
இடை நிலைதான் வாழ்க்கை

இருப்பதற்கும் இறப்பதற்கும்
இடையில் ஏதும் இல்லை
இடையில் வரும் எதுவுமிங்கு
இருப்பதற்காய் இல்லை

துடிப்பிருக்கும் வரையிலும்
தவிப்பிருக்கும் நெஞ்சினில்
உயிர் இருக்கும் வரையிலும்
துயர் இருக்கும் நாட்களில்

இருப்பவன்தான் இறந்தவன்
இறந்தவன்தான் இருப்பவன்
இருவரையும் கோத்துவைத்து
இருப்பதுதான் வாடிக்கை

இருக்கும் வரை இருக்கிறேன்
இறக்கும் போது இறக்கிறேன்
இருப்பதுதான் இறப்பது
இறப்பதுதான் இருப்பது

இருப்பும் இல்லை இறப்பும் இல்லை
இடை நிலைதான் வாழ்க்கை

கண்ணீர் மரம்

Image
நானோர்
கண்ணீர் மரம்

என் கண் கிளைகளின்
கண்ணீர் இலைகளில் ஓடிவன
வெறும் நார் நரம்புகளல்ல
கவிதை நரம்புகள்

ஆகையினாலேயே
என் வாழ்க்கைப் பயண நிமிடங்கள்
இலையுதிர் காலங்களாய் மட்டுமே
சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கின்றன

என் ஞாபக முடிச்சுகள்
அவ்வப்போது அவிழ்க்கப்பட்டு
கண் நதிகளில் வெப்பக் கண்ணீராய்ப்
பிரவாகமெடுக்கும்

மனமேகங்கள்
அடிக்கடி ஏமாற்ற மரண அடிகளால்
கறுத்துக் கறுத்து
கண்ணீர்க் கடுமழை பொழியும்

என் கற்பனை வசந்தங்களின்
தீவிர நினைவுகள்
தாமே விதைத்துக் கொண்டு
உப்புப் பூக்களைக்
கண் காம்புகளிலிருந்து
கன்ன மாடத்தில் கணக்கின்றி உதிர்க்கும்

என் கண்புறாக்கள்
கனவுகளை அடைகாத்துக்
கண்ணீர்க் குஞ்சுகளைப்
பொரித்துக் கொண்டே இருக்கும்

ஆம்...
நானோர் கண்ணீர் மரம்!

என் கண் கிளைகளின்
கண்ணீர் இலைகளில் ஓடிவன
வெறும் நார் நரம்புகளல்ல
கவிதை நரம்புகள்

ஆனால்
இன்றெலாம்
இந்தக் கண்ணீர் மரம்
வாழ்க்கையை வளைக்கக் கற்றுக்கொண்டது

சிந்த வேண்டியது கண்ணீரையல்ல
பழுப்பேரிய இலைகளையும்
காம்பில் முதிர்ந்த கனிகளையும்தான்
என்று கண்டுகொண்டது

எந்தக் கோடரிக்கும் பிளந்து கொள்ளாமல்
வைரம்பாய்ந்து விம்மி நிற்கிறது

நம்பிக்கை விழுதுகளை
உலகெங்கும் பரப்பி
நிழல் தந்…
செந்தாமரையே செந்தாமரையே
நீ நிற்பதோ ஒற்றைக் காலில்
அதையும் ஏன்
சேற்றில் செருகி இருக்கிறாய்
ஆசைகளுக்குள் செருகிக் கிடக்கும்
மனித மனங்களைப் போல

அப்படிச் சிரிக்காதே
வண்டுகள் உன்னைத்
தொடுவதற்கு முன்னரே
போதை தாளாமல் துவண்டு விழுகின்றன

குங்குமம்
இட்டுக் கொள்ளடி என்றால்...
ஏனதில் குளித்து விட்டு வந்து
நிற்கிறாய்

இந்தக் குளம்
உன்னைப் பிரதிபலிக்கவே
இப்படி நிச்சலனக் கோலம் பூண்டு
நீண்டு கிடக்கிறது
குனிந்து பாரடி
அதிலுன் காந்தமுகத்தை

வேண்டாம் வேண்டாம்
உன்னோடு அழகுப் போட்டியில்
கலந்து கொள்ள நெடுநேரமாய் அங்கே
காத்துக் கிடக்கிறாள் நீலி நிலா

நீ குனிவதை
தலைகுனிவு என்று அவள்
தவறாக எண்ணிவிடக் கூடாதல்லவா

காதல் அறுவடை

என்னதான் காரணம் சொன்னாலும் சரி
அறுவடை என்றாலே
நடுமுள் சில்லிட்டுத்தான் போகிறது

பச்சைப் பயிர்களின்
இச்சை ரத்தம் பீறிட்டுச் சிதற
சிலிர்த்துச் செழித்து வளர்ந்துவிட்ட
செம்மைப் பயிரின் கழுத்தில்
கண்ணில்லாக் கரம்பதித்துக் கொத்தாக அள்ளி
இதயக் குறுக்கில் குறிவைத்து
அறுக்கும் கொடுமையல்லவா அது

அதுவும்
தான் ஆசை ஆசையாய்
வளர்ந்தெடுத்த பயிரை
அக்கறை அக்கறையாய்
நீரூற்றிப் பெருக்கிய பயிரை
கனவுகள் நிறைத்து உயிரோடு ஒட்டி
அரவணைத்த பயிரை

இதய வாசனை தலைகீழாய் மாறி வழிய
நரம்புகளில் அவலநெடி
மூச்சுமுட்டி வீச

அப்பப்பா அறுவடை என்பது
அடிமடி இடியைப்போல் கொடுமையேதான்

அறுக்க அறுக்க சிற்சில பயிர்களோ
அறுபடுவதே இல்லை
வலுக்கட்டாயமாய் அறுத்தெறிந்துவிட்டுத்
திரும்பும்போதே முன்னைவிடப்
பன்மடங்காய் வளர்ந்து நிற்கும்

மன வேர்களை விழுங்கி நிற்கும் இவை
நம் உயிர் இழைகளால் பின்னப்பட்ட
உயர் ரகப் பயிர்கள்
மகா துயர்மிகு பயிர்கள்

ஞானத்தங்கமே

இறுதியாய்ப்
பிச்சை கேட்ட பாத்திரத்திலும்
புளிச்சென்று எச்சில்

மிச்ச மீதி நம்பிக்கையும்
மரணப்பசிப் பெருங்குடலில்
இறுதி ஊர்வலம்

ஆயிரங்காலப்பயிர் செழித்துக்கிடந்த
உள் முற்றத்திலிருந்து ஓடிவந்த
நாக்கு நாய் துரத்திக் கடிக்க
இரத்தக் கசிவுகளோடு
தனிமை மண்டிக்கிடக்கும் புதரில் விழுந்து
புதிராகிப் போனது இதயம்

உச்சி முதல் உள்ளங்கால் வரை
புதுத்தோல் போர்த்திக்கொண்டு
தனக்குள் செத்து
பின் தானே உயிர்த்து
மீண்டும் மனிதர்களைக் காணும் பீதி
உயிரை மிதித்தாலும்
இம்முறை அர்த்தம் புரிந்த
முதல் அழுகையோடுதான்
வெளிக்காற்றுக்குள் வீசியெறியப்பட்டது
இதயம் தன் துடிப்புகளோடு

நிரந்தரம் அற்றதென்றாலும்
வயிறும் மனமும்
வீதிகளில் நிறைகிறது இப்போது

நிச்சயமாகிப்போன
பிச்சையுமில்லாப் பிழைப்பில்
நிரந்தரமாகிப்போன நிரந்தரமற்ற
அன்னதானங்கள் என்ன குறைந்தா போயிற்று

சொந்தக் கதவானாலும்
பத்துகோடிப் பூட்டுகள் இரக்கமற்று
இறுக்கமாகத் தொங்கினால்
மனம்மாறி ஓர் நாள் திறந்து வரக்கூட
இந்த ஜென்மம் போதுமா

காத்திருக்காக் கட்டற்ற உணர்வுகளுக்குள்
கைதாகிக் கிடக்கும் வாழ்க்கை
என்றும் விடுதலையாகப் போவதில்லை
என்பதே படைப்பிலக்கணம்
என்பதனாலேயே...

மறுக்கும் இடத்தில்
மன்றாடுவதல்ல வாழ்க்கை
கொடுக்…