Posts

Showing posts from May, 2013

நேர்கொண்ட பார்வை

சிலுசிலு துணியணிந்து
தொப்பலாய் மழையில் நனைந்து
இன்னும் கொஞ்சம்
கந்தக நெருப்பு மூட்டினால்

பாதித்தொடை
சாதிக்காது இனி என்ற
சாதுர்ய வணிகமறிந்து
இன்னும் கொஞ்சம்
விழிவெடிக்க உயர்த்தினால்

பின்னுக்கு வளையும்போது
முன்னுக்கு வரவேண்டும்
இன்னும் கொஞ்சம்
எடுப்பாக எல்லாம் துடிப்பாக

கண்களைச் செருக வேண்டும்
இன்னும் கொஞ்சம்
உணர்ச்சிக் கிளர்ச்சியோடு

இவைபோல் உண்டு இன்னும்
இவற்றால்தான் வெற்றி நிச்சயம்
திரையுலகில் நீயே
முதலிடத்தை முத்தமிடப்போகும்
புத்தம்புதுக் கதாநாயகி

அடப்பாவமே
பெண்களின் நிலை
இதுதானா என்று
அருவருப்பு தாளாமல்
பரிதாபம் கரைமீற

நெஞ்சு நிமிர்த்தி
பெண்ணியம் பேசி
முன்னேறும் பெண்களின்
கவிதைகளுக்குள் கர்வமாய்
மூச்சுவிடத் தாகம்கொண்டு
பக்கங்களைப் புரட்டினேன்

பெற்ற பிள்ளையிடமோ
பெற்றெடுத்த அன்னையிடமோ
உடன்பிறந்த உதிரத்திடமோ
உற்ற நட்பிடமோ
ஊர்க்கோடி நாலுபேரிடமோ
சொல்லக் கூசும் சொற்கள்

அந்தரங்க உறுப்புகளின்
அருவருப்புப் பெயர்களின்
அடாத அணிவகுப்புகள்
படுக்கைக் கசங்கல்களோடு
விசத் தூண்டில்
வீசும் வார்த்தைகள்

கவலை வந்தென்னைக்
கழற்றி எறிந்தது

இவர்களிடமிருந்து
இதய உணர்வுகளை
பெண்ணின மேன்மைகளை
முன்னேற்ற எண்ணங்கள…

உறவுதான்

பலமும் பலகீனமும்
உறவுதான்

உயிருக்குயிராய் நேசிக்கும்
ஜீவனை விழிகள் தேட
வாழ்க்கை கரைந்துவிடுகிறது
சிலருக்கு

உயிரையே வைத்திருக்கிறேனென்று
நிரூபிக்கத் தவிக்கும் தவிப்பில்
வாழ்க்கை தீர்ந்துவிடுகிறது
சிலருக்கு

கிழக்கை மேற்காக்கி
பின்னொருநாள்
அந்த மேற்கையே கிழக்காக்கி
வித்தை காட்டிக்கொண்டே
இருக்கிறது வாழ்க்கை
பலருக்கு

எப்படியானாலும்
தூக்கிச் சுமக்க
ஓடிவருவது மட்டும்
உன்னை விலக்க முடியாத
இன்னொரு உறவுதான்

பவள ஒளி தெறிக்கும் புன்னகையோடு

பூரண நம்பிக்கைப்
பொற் தேர் வீதியில்
புதுநிலவாய் உலாவரும்
பூரிப்புப் பொழுதுகளில்

உன் எதிர்பார்ப்பு
நெரிசல்களாலேயே
நொறுங்கிப்போய்விடாதே

காலத்தால் மூடிக்கிடக்கும்
வெற்றியை மறந்துவிடு

முயற்சிகளில் முழுதாக
மூச்சைப் பிணைத்துவிடு

கதவுகள் தட்டப்படும்
களியூற்று லயத்தோடு

வாசலில்
காத்திருக்கும் வெற்றி
தன் பவளவொளி தெறிக்கும்
புன்னகையோடு

பிரியாவிடை

கிட்டத்தட்ட இதுதான் என் முதல் புதுக்கவிதை என்று சொல்லவேண்டும். இதை நான் புதுக்கவிதை எழுதுவதாய் நினைத்து எழுதவில்லை. ஜமால் முகமது கல்லூரியில் புகுமுக வகுப்பினை முடிக்கும்போது நண்பர்கள் எல்லோரும் ’ஆட்டோகிராப்’- நினைவுப்பதிவு கேட்டார்கள். என் மனம்போன போக்கில் சுருக்கமாக நான் எழுதிய நினைவுப் பதிவுதான் இது

பிரியாவிடை

நெஞ்சைப் பிளந்தேன்
நினைவில் புதைத்தேன்
நீலவிழி நித்திரையில்
நீ வருவாய்
நான் மலர்வேன்

இனியுன்
நெருப்புச் சிவப்புவிழி
நீர் துடைத்து
நீ நடப்பாய்
என் இனிய நண்பா

மழை மழை மழை

மழை
பெய்துகொண்டிருக்கிறது

காற்று விரல்களால்
கடல் நீரைச் சுத்திகரித்து
தன் நிலா முகத்தைக்
கழுவிக் கொள்கிறாள்
ஆகாய தேவதை

அவள்
விரலிடுக்கின் வழியாக
உதிரும் நீர்ப் பூக்களிலெல்லாம்
அடடா...
தேன்
தேன்
தேன்

மழை
பெய்துகொண்டிருக்கிறது
*

இப்படி
அவ்வப்போது
நீர்மணி முத்துக்களை
மேகச் சல்லடையில்
சலிக்கும் கரங்கள்
யாருடையவை

எந்த கண்ணகியின்
காற் சிலம்பிற்காக
தரை இறங்குகின்றன
இந்த நீர்ப் பரல்கள்

வறட்சி வெடிப்புகளின்
போர் நிறுத்தம் கோரும்
சமாதானத் தூதாக
பொட்டல் முரசுகள் மீது
கொட்டும் பொன்மழை விரல்கள்
யாருக்குச் சொந்தம்

*

நீரே நீரே
இது என்னடீ சிரிப்பு
தூறலாய் உதிர்ந்து
இதயம் திறக்கும் சிரிப்பு
சட்டெனக் கொட்டி
உயிர் தொற்றும் சிரிப்பு

அடியே நீரழகே
என் ஆழ்மனப் பூவின்
பேரழகே
உன் ஒருத்தியின்
சிரிப்புக்கு மட்டும்தானடி
பூமியில்
இதழ் மீறி உதிரும்
இத்தனைத் தேன் சிதறல்கள்