Posts

Showing posts from December, 2015
ஓர்
உயர்ந்த இதயம்
சந்தர்ப்பங்களின் சதியில்
தடுமாற்றம் கண்டிருக்கலாம்

அதனால் மட்டுமே
அது
கெட்டுவிட்டதென்றில்லை

அப்படித்தான்
உயர்வுகள் கெடுமென்றால்
உயர்வு என்ற ஒன்று
இல்லவே இல்லை

நீ
விழும்போது
மின்னல் கீற்றாய்
விரைந்து
உன்னைத் தாங்கும்
ஓர் இதயம்
முன்பே விழுந்து
பேரடி
வாங்கியதாய்த்தான்
இருக்கும்
எந்த விரல்கள்
உன் சந்தோச தீபங்களை
ஏற்றி வைக்கின்றனவோ
அதே விரல்களே
உன் சோக ஊற்றுகளையும்
தீண்டித்
திறந்துவிட்டு நிற்கும்

சந்தோசமோ சோகமோ
எதுவாயினும்
அதன் காரணியை
வெளி விரல்களில் இருந்து
கைப்பற்று
உன் சொந்த விரல்களுக்கு
இடம்மாற்று

மறுகணம்
நீ வாழும் வாழ்க்கை
உனது

உன்
இன்ப துன்பங்கள்
உனதே உனது



* * * * *
நயாகரா

விடாமல் கொட்டும்
விசுவரூபம்

குளிர் நீர்ச் சிறகுகள்
படபடத்துப் பறக்கும்
ராட்சசப் பறவை

விண்ணைத் தொட்டு
ஏழு வர்ணம் தீட்டும்
தண்ணீர்த் தூரிகை

நெருப்பையும் வெல்லும்
தீரா நீர்ப் புகை

நிலத்தின் மேனியில்
நீர்முத்தம் வரையும்
பருவ ஓவியம்

கவிதை மடியில்
கவிதை எழுதும்
நீரெழுத்துக் கவிதை

காற்றைக் கிழித்து
கரைகள் நிறைத்து
சந்தங்கள் பொழியும்
ஓயாத பாட்டு

துருவப் பனிக் குடங்கள்
துளித் துளியாய் உடைந்து
மில்லியன் கால்கொண்டு நடந்து
பேரரருவியாய் விழுந்து
கடல் சேரும் ஓட்டம்

இது
நீரோட்டமல்ல
ரத்த ஓட்டம்


*
ஓர்
ஐந்து வயது கேட்டது
’ஞாயிற்றுக் கிழமையும்
விடுமுறை இல்லையா
நாளைக்கும் கொட்டுமா
நயாகரா ?’

ஒரு
மூன்று வயது அழைத்தது
’நடுவில் நின்று
குளிக்கலாம் வா’

பிஞ்சுமுதல்
பிணக்கூடு வரை
எல்லோர்க்கும் அதிசயம்

அடடா
எத்தனை எத்தனை
ஆரவார ஆனந்தம்

*
விழுகிறாய் விழுகிறாய்
ஆனால்
சுவாரசிய முரணாய்
எழுகிறாய் எழுகிறாய்
எண்ணங்களில் இதயங்களில்

சூரியன் விழுந்தால்
பூமிக்கு உறக்கம்
முகில் விழுந்தால்
பச்சைக்கு விருப்பம்
நீ விழுந்தாலோ
உயிருக்கும் கர்ப்பம்

பறந்து பறந்து
தரையில் இறங்கும் தேவதையே
உன் திரவ தேகம் மட…

மழையல்ல பிழை (கனடாவில் வெள்ள நிவாரண நிதி நிகழ்ச்சியில் வாசித்த கவிதை)

மழை வரும்
மருந்தாகச் சில நேரம்
மாணிக்கப் பரல்களாகச் சில நேரம்
மந்திரத் திறப்பாகச் சில நேரம்
மயக்க மொழிப் பொழிவாகச் சில நேரம்

ஒவ்வொரு முறையும்
ஒவ்வோர் அதிசயம்

விழும் துளிகளில்
இதம் தரும் கலைநயம்
ஏங்கும் நிலங்களில்
ஈரத் தழுவல் மடிச்சுகம்
பிடித்த குடையிலும்
தாளம் தட்டிப் பாடும்
இசை நயம்

என்று
அள்ளித்தரும்
அழகு மழையின்
அமுத மழையின்
அன்னை மழையின்
மாண்பைச் சொல்லி மாளாதுதான்

ஆனால்
வானவெளி மொத்தத்தின்
ஞானப் பெருநெருப்பையும்
அப்படியே நீராய் மாற்றி
நிலமிறங்கும் கனமழையே
பெருமழையே கொடுமழையே

நீ
எவரின் மூளை நரம்புகளுக்குள்
எவ்வகை நெருப்பு நாற்றுகளை
சட சடவென்றும் தட தடவென்றும்
நட வந்தாய்?

உன் ஞானப் பயிர்களை
தீப்பொறிகளாய் நட்டாலும்
மாறித்தான் போவார்களா
சிறுமனப் பதர்கள் சுயநலப் பொடியர்கள்
ஊழல் பெருச்சாளிகள்

*
மனிதா நீ
கிராமம் விட்டு
வாழத்தானே வந்தாய்
நகரத்தை ஏன்
நரகமாக்கச் சம்மதித்தாய்

ஏரிகளில் உன் புறநகர்கள்
குளங்களில் உன் அடுக்குமாடிகள்
நீர்வழிப் பாதைகளெல்லாம்
உன் கடைத்தெருக்கள்

நீர் வாழ்ந்த இடமெலாம்
நீ வாழப் போனால்
நீ வாழும் இடத்தில்
நீர்தானே வாழும்

*
சாலைகள் இல்லை சந்துகள் இல்லை
ரயில்கள் இல்லை பே…
நானொரு கவிதை
நீயொரு கவிதை

ஒருவர் வரியிலே
ஒருவரடி
அறிமுகமாயிற்று...

ஒருவர் உயிரிலே ஒருவரடி
சிலிர்த்தாகிவிட்டது...

ஒருவர் மெய்யிலே ஒருவரடி
கலந்தாயிற்று...

ஒருவர் பொய்யிலே ஒருவரடி
வாழத்தொடங்கியாயிற்று...